شبکه خبر

این شرایط، برخی احزاب صهیونیستی را از آن جهت که حمایت های غرب را از دست بدهند، نگران کرده است.

به موازات بروز تنش بین رژیم صهیونیستی و هم پیمانان غربی آن، اعم از اروپا و آمریکا، اختلافات داخلی میان احزاب و گروه های صهیونیستی نیز بیشتر می شود؛ چنان که در پی بروز و تشدید تنش میان اتحادیه اروپا و تل آویو که در پی افشای استفاده دستگاه جاسوسی و تروریستی رژیم صهیونیستی، موسوم به "موساد" از گذرنامه های اروپایی در ترور محمود المبحوح، از فرماندهان جنبش فلسطینی حماس در دبی صورت گرفت، تزیپی لیونی، رهبر حزب رقیب و مخالف کادیما، در سخنانی تند در کمیته دفاع و امنیت پارلمان این رژیم، نتانیاهو را به از دست دادن دوستان خود و تضعیف جایگاه تل آویو در جهان متهم کرد. 

در پی اعلام طرح تل آویو برای ساخت 1600 واحد مسکونی جدید در شرق قدس كه به تشدید اختلاف ها میان دولت اوباما و رژیم صهیونیستی منجر شد، لیونی، وزیر خارجه سابق صهیونیست ها، بار دیگر در سخنانی انتقادی تصریح کرد كه ضعف نتانیاهو در برابر هم ائتلافی های خود، به سقوط سیاسی این رژیم منجر خواهد شد. 

اشاره لیونی به ایلی یشای، وزیر امور زیرساخت های این رژیم از حزب "شاس" است که همزمان با سفر جو بایدن، معاون رئیس جمهور آمریکا به سرزمین های اشغالی، دستور ادامه شهرك سازی را صادر کرد. 

از این دید، کابینه ائتلافی نتانیاهو در برابر خواسته های متعارض قرار دارد؛ از یک سو، هم پیمانان غربی رژیم صهیونیستی در جهت اهداف و سیاست های منطقه ای یا ترمیم چهره خود در منطقه، از این رژیم انتظار دارند به حداقل تعهدات خود در خصوص توافقنامه های سازش عمل کند؛ این در حالی است كه از سوی دیگر، احزاب و گروه های افراطی عضو کابینه ائتلافی نتانیاهو، در تلاش اند وی را به اجرای وعده های انتخاباتی خود یا وعده هایی که هنگام تشکیل کابینه به آنها داده است، وادار كنند. 

البته نباید از این واقعیت غافل شد که خود نتانیاهو، از چهره های ضد صلح رژیم صهیونیستی است؛ ضمن اینکه پیروزی وی در انتخابات گذشته، نه فقط به مفهوم رشد گرایشات افراطی و ضد صلح در جامعه صهیونیستی است، بلکه وی با وارد کردن چهره های افراطی تر از خود، همچون آویگدور لیبرمن، رهبر حزب "اسرائیل خانه ماست"، به کابینه اش، و اعطای پست وزارت خارجه به لیبرمن، از همان ابتدا مسیر آینده کابینه را مشخص کرد. 

هر چند غرب، از آمریکا گرفته تا اروپا، در ظاهر به گونه ای رفتار می کردند که گویی مخالف سیاست های نتانیاهو هستند، اما نه فقط به حزب "کار" که از حمایت کشورهای غربی برخوردار است، اجازه مشارکت در کابینه ائتلافی نتانیاهو را دادند، بلکه از سفر چهره های افراطی و ضد صلح آن به کشورهای خود جلوگیری نکردند. 

با وجود این، پافشاری تل آویو بر ادامه راهبرد اشغال خزنده خود در اراضی اشغالی سال 1967، که بنا بود بر اساس وعده های داده شده در چارچوب مذاکرات سازش برای تشکیل دولت فلسطینی به پایتختی قدس شرقی صورت گیرد، در نهایت صدای اعتراض کشورهای غربی را نیز در آورده است. 

این اعتراض ها تا حدی است که وزیر خارجه اسپانیا که کشورش ریاست دوره ای اتحادیه اروپا را بر عهده دارد، از تاخیر در این زمینه انتقاد و تصریح کرد: اگر بخواهیم بیش از دو سال دیگر نیز صبر کنیم، بسیار دیرتر می‌ شود، چرا كه دیگر زمینی برای مذاکره بر سر آن باقی نمانده است و دشوار بتوان مرزهایی میان اسرائیل و کشور فلسطین تعیین کرد. 

با این حال، آنچه در این میان مایه تعجب و سوال است، اینکه خود کشورهای غربی با وجود اینکه به پیامدهای مخرب و مصیبت بار ادامه راهبرد اشغال خزنده رژیم صهیونیستی واقف اند، هیچ اقدام بازدارنده ای در قبال آن انجام نمی دهند.

كاظم زاده