شبکه خبر

احمد کاظم زاده کارشناس روابط بین الملل

در حالیکه افزایش تلفات نظامی ناتو و امریکا در افغانستان به یکی از موضوعات چالش بر انگیز در میان و داخل اعضای این سازمان تبدیل شده است و انها تمام توان خود را برای غلبه بر چالش های روز افزون در این کشور اشغال شده و جنگ زده بکار گرفته اند تا امید به مهار این چالش ها را در افکار عمومی و نظامیان خود زنده نگه دارند ،انتشار حدود 92 هزار سند محرمانه که از عمق و گستره چالش های روز افزون ناتو پرده بر می دارد بر فضای سیاسی و رسانه ای اعضای ناتو و در راس ان امریکا سایه افکنده است .

 این اسناد از طریق نامعلومی به دست گردانندگان «ویکی‌لیکس» رسیده و این پایگاه خبری آنها را در اختیار هفته‌نامه‌ آلمانی «اشپیگل»، روزنامه‌ آمریکایی «نیویورک تایمز» و روزنامه‌ انگلیسی «گاردین» قرار داده است. 

سندها نشان می‌دهند که طالبان در حال قدرت‌گیری هستند و آمریکا و متحدان آن در هندوکش، پیاپی متحمل شکست می‌شوند. در شمال افغانستان نیز؛ جایی که در مقایسه با مناطق دیگر امن‌تر است، وضع رو به وخامت گذاشته است.

این اسناد محرمانه همچنین تصویری از هرج و مرج در افغانستان را نشان می دهد . از جمله اطلاعات افشا شده در این اسناد محرمانه می‌توان به این موضوع اشاره کرد که گروه طالبان از موشک‌های رهگیر برای سرنگون‌کردن هلی‌کوپترهای آمریکایی استفاده کرده است. 

این در حالی است که ارتش آمریکا پیشتر به هیچ وجه به این موضوع اشاره نکرده و افشای این موضوع نشان می‌دهد که گروه طالبان از تسلیحات پیشرفته برخوردار است.

همچنین در این اسناد ارتباط احتمالی نیروهای مخفی پاکستان با طالبان افشا شده است.

البته تخصص سایت «ویکی‌لیکس»، در افشای سندهای محرمانه است و این سایت که در سال ۲۰۰۶ راه‌اندازی شده، هدف خود را افشای کردار غیراخلاقی حکومت‌ها و شرکت‌ها از راه آشکار کردن سندهای محرمانه‌‌ می‌داند؛ سندهایی که کارکرد واقعی آنها را بنماید و افکار عمومی را هشیار کند. با اینحال اگر این موضوع پذیرفته شود که پایگاه اینترنتی ویکی لیکس در راستای اهداف این موسسه اقدام به افشای اسناد محرمانه مربوط به جنگ افغانستان کرده است ، باز این واقعیت که این پایگاه اینترنتی چگونه به این همه اطلاعات دست یافته است ،به عنوان یک سوال مهم باقی می ماند .

به عبارت روشنتر اگر همچنانکه از واکنش مقامات دولت اوباما بر می اید اگر واقعا انتشار این اسناد و اطلاعات محرمانه بدون اطلاع و موافقت انها صورت گرفته باشد در این صورت از نظر منطقی باید در داخل دستگاههای اطلاعاتی ، نظامی و امنیتی امریکا عوامل قدرتمند و نفوذی وجود داشته باشند که فراتر از دولت و حاکمیت عمل کنند و قدرت و توانایی اینهمه اطلاعات محرمانه را داشته باشند.

اگر از این منظر به موضوع نگاه شود ،مخالفان دولت اوباما از حزب رقیب جمهوریخواه گرفته تا بقایای نو محافظه کاران در دستگاههای نظامی و امنیتی امریکا و از همه مهمتر لابی های صهیونیستی از جمله مظنونان اصلی در این زمینه محسوب می شوند که به تنهایی و یا در اقدام مشترک از طریق افشای اطلاعات محرمانه مربوط به جنگ افغانستان کوشیده اند فضای اعمال فشار بر دولت اوباما را پس از موفقیت نسبی در مهار نشت نفت در خلیج مکزیک همچنان زنده نگه دارند و از این طریق به اهداف و سیاست های خود ادامه دهند . از جمله این اهداف می توان به تضعیف موقعیت دموکرات ها درانتخابات آبانماه کنگره و مجبور کردن دولت اوباما به همراهی بیش از پیش با سیاست های جنگ طلبانه کابینه نتانیاهو در فلسطین و منطقه اشاره کرد.

از این نظر انتشار اطلاعات مربوط به همکاری پاکستان با طالبان در افغانستان و ارائه اتهامات مشابه به ایران می تواند بخشی از سناریوی کلان جدید جنگ در خاورمیانه تلقی شود بخصوص انکه راهبرد رژیم صهیونیستی در خصوص پاکستان وارد کردن این کشور در مسیری است که صلاحیت ان را به عنوان قدرت هسته ای زیر سوال ببرد تا امکان برخورد را برای این رژیم فراهم سازد .