خلاصه کرسنت- صدرحمت به ترکمنچای- واکنش وزیر

irinn | وب سایت شبکه خبر

تازه ترین خبرها در پیام رسان سروش irinn_channel@  با شبکه خبر به روز باشید.       
00:06 - چهارشنبه 02 آبان 1397
رئیس جمهور در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی آبان ماه را میعاد تاریخی استقلال‌طلبی و مبارزه ملت ایران با استبداد و استثمار دانست روحانی (با اشاره به سخنرانی پرشور حضرت امام خمینی(ره) در ۴ آبان ۴۳ ضد لایحه کاپیتولاسیون): افتخار بزرگ نهضت اسلامی، ایستادگی شجاعانه رهبران انقلاب و امام آن بر استقلال کشور است رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی: فرهنگ، اصلی‌ترین عنصر در پیروزی انقلاب و حفظ نظام اسلامی بوده است از دست ‌اندرکاران تدوین سند الگوی ایرانی ـ اسلامی پیشرفت و از دانشگاه آزاد اسلامی برای راه ‌اندازی دانشگاه هنر اسلامی استاد فرشچیان درنشست جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی قدردانی شد رئیس جمهور (در جمع محققان علوم اجتماعی و استادان دانشگاه‌ها): امروز باید سرمایه اجتماعی را با تقویت اعتماد عمومی بیش از پیش افزایش دهیم رئیس جمهور: ما کشور نیرومندی هستیم و نباید اجازه داد برخی‌ها آینده را برای مردم سیاه ترسیم کنند روحانی: آمریکا به رغم همه تلاش‌هایش در دشمنی با ملت ایران، همانطور که تاکنون موفق نبوده از این پس نیز ناکام خواهد ماند رئیس‌جمهور: با اتحاد و تقویت انسجام ملی از مشکلات بسیار سریع و به خوبی عبور خواهیم کرد رئیس سازمان برنامه و بودجه: در بودجه سال آینده برای تقویت قدرت خرید مردم ۱۰ تا ۱۲ هزار میلیارد تومان پیش‌بینی شده است سخنگوی وزارت امور خارجه(در تشریح اقدامات انجام شده برای آزادی مرزبانان ایرانی در پاکستان): امیدواریم رایزنی‌ها و همکاری‌های ایران و پاکستان به نتایجی مطلوب در اولین فرصت ممکن منتهی شود
کد خبر: ۶۳۷۰۶
تعداد نظرات: ۶ نظر
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۶:۳۰
در سال 1381 شرکت ملی نفت ایران با شرکت کرسنت پترولیوم قراردادی می بندد که بر اساس آن، گاز میدان سلمان به مدت 25 سال و 14 برابر زیر قیمت به امارات فروخته می شود. واسطه اصلی این قرارداد یک آقازاده مشهور ایرانی است که به عنوان حق مشاوره، پورسانت می گرفت
خلاصه کرسنت/ صدرحمت به ترکمنچای/ واکنش وزیر


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، انتشار بیانیه شرکت دانا گاز، نماینده و همکار شرکت کرسنت پترولیوم که بخشی از گاز ایران را تا 25 سال آینده به قیمت ده سال پیش خریده است، باعث جلب توجه مردم و رسانه ها به این قرارداد شده است.
داناگاز با ابراز خوشحالی از برنده شدن در دادگاه لاهه، تصریح کرده است «بر اساس رای دیوان حکمیت بین المللی لاهه، قرارداد ۲۵ ساله شرکت کرسنت پترولیوم با شرکت ملی نفت ایران به قوت خود باقی است و برای هردو طرف لازم الاجرا است. این دیوان حکم کرده که شرکت ملی نفت ایران مکلف به تحویل گاز موضوع این قرارداد از سال ۲۰۰۵ میلادی بوده است.»

بر این اساس، ایران باید بابت تاخیر در تحویل گاز در سال 2005، سالی یک میلیارد دلار خسارت به این شرکت پرداخت کرده و بعد شروع به تحویل گاز به قیمت 17 و نیم دلار تا 25 سال دیگر نماید. قیمت فعلی گاز بیش از 100 دلار است.

شرکت داناگاز


خلاصه قرارداد کرسنت:
قرارداد کرسنت در سال 1381 بین شرکت ملی نفت ایران و شرکت کرسنت پترولیوم منعقد می شود و بر اساس آن، گاز میدان سلمان ایران به مدت 25 سال و 14 برابر زیر قیمت به امارات فروخته می شود. در همان زمان، این نوع گاز به شرکت های ایرانی 25 دلار فروخته می شد، امارات گاز را از قطر به مبلغ 65 دلار می خرید و گاز صادراتی روسیه به اروپا 150 دلار بود.

واسطه اصلی این قرارداد و کسی که پورسانت چندین میلیون دلاری گرفته، یک آقازاده مشهور ایرانی است.
این فرد، دوست نزدیک و دوران کودکی اش را نماینده خود قرار داده بود.
(به گفته وزیر اسبق نفت، از آنجایی که می‌خواستند پولی جا به جا بشود یا سندی امضا شود، همه چیز به نام این نماینده انجام می شد. این شخص پس از شرکت در نخستین جلسه دادگاه لاهه، به بهانه خستگی و داشتن قرار ملاقات، ارتباط تلویزیونی اش با دادگاه را قطع کرد و بعد از آن ناپدید و خبرهایی درباره سر به نیست شدنش منتشر شد.)

از سال 1374 و با آغاز فعالیت این فرد سرشناس قراردادهای نفتی ایران در وزارت نفت، تمام قراردادهای بیع متقابل این وزارتخانه با مشتریان نفت و گاز ایران، با این بهانه که شرکت های رقیب مطلع نشوند، محرمانه اعلام می شوند و قرارداد کرسنت نیز، شامل همین امر می شود.

شرکت نفتی کرسنت

درباره این قرارداد نیز، مقامات ایرانی برای اینکه خدای نکرده کشورها و شرکت های رقیب، این فرصت طلایی را از چنگ ایران خارج نکنند، آن را محرمانه اعلام کرده و تمام اطلاعات قرارداد را مخفی نگه داشتند، اما بعدها و بویژه پس از آنکه امریکایی ها و نروژی ها چند مدیر نفتی خود را به جرم رشوه دادن به یک آقازاده ایرانی برای خرید نفت ارزان از ایران محاکمه کردند، در ایران نیز، اخباری درباره آقازاده های بانفوذ و مدیرانی که نفت ایران را به این شکل می فروختند، منتشر شد.

اما به گفته برخی نمایندگان مجلس، از جمله میرکاظمی، شورای عالی امنیت ملی پرونده را تحت پوشش خود قرار داده و رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها را از مصاحبه در این زمینه منع کرده و به نمایندگان توصیه کرده که به موضوع کرسنت ورود نداشته باشند.

با این وجود، از مدتها پیش، توجه رسانه ها به قراردادهای نفتی جلب شد و رفته رفته، اطلاعاتی از قرارداد کرسنت نیز منتشر شد، تاجایی که چند هفته پیش، ترکیه با شکایت به دادگاه لاهه خواستار دریافت دو میلیارد دلار خسارت از ایران شد.
این کشور مدعی است ایران که گاز را به قیمت 17 دلار به امارات فروخته، باید به ترکیه نیز به همین مبلغ می فروخت!

شرکت ملی نفت ایران

اگرچه حتی نمایندگان مجلس نیز از صحبت کردن درباره قرارداد کرسنت منع شده اند، اما اطلاعات مهمی از این قرارداد فاش شده که به بخش هایی از آن در بیانیه کارشناسان مناطق نفت خیز ایران که در سال 1386 منتشر شد، اشاره شده است:

متأسفانه قراردادهای بخش بالادستی نفت موسوم به بیع متقابل طی 10 سال (از زمان عقد قرارداد سیری a و e در سال 1374) و علی‌الخصوص در 8 سال دوره وزارت مهندس زنگنه بر نفت به بهانه واهی "عدم آگاهی شرکتهای رقیب"، محرمانه تلقی شده و این رویه نادرست پنهان کاری موجب شده است نظام تصمیم‌گیری و اجرایی قراردادهای نفتی کشور که بعضاً به مدتهای طولانی 30-20 ساله به ارزش صدها میلیارد دلار سرنوشت چندین نسل کشور را رقم می‌زنند از نظارت سازمانهای رسمی کشور و مردم کاملاً دور بمانند.

علاوه بر قرارداد نکبت بار کرسنت، قراردادهای بیع متقابل برای توسعه میادین نفتی درود با شرکت توتال، سروش و نوروز با شرکت شل و تراژدی بیع متقابل میدان دارخوین با شرکت انی و ..... از جمله این موارد هستند.

اگر سازمانهای نظارت کننده کشور قصد بررسی این قراردادها را داشته باشند، اولاً تحت فشار قرار می گیرند و اگرهم پیگیری کنند، صرفاً به موارد مالی و حقوقی آن قراردادها می‌پردازند و به موارد فنی این قراردادها کمتر توجه می‌شود.

- هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران در سال 1381 قرارداد فروش گاز از میدان سلمان در خلیج فارس را با شرکت کرسنت (crescent ) با حجم قراردادی روزانه 330 میلیون فوت مکعب در روز و قابل افزایش تا 600 میلیون فوت مکعب در روز امضاء می‌کند.

- شرکت کرسنت بصورت واسطه بین ایران و دولت امارات (امیرنشین شارجه) عمل کرده و دوره قرارداد 25 ساله بوده است.

- بهای گاز بر پایه 1000 مترمکعب، معادل یک بشکه نفت در نظر گرفته می شود. در این قرارداد، برای 7 سال اول فروش گاز ایران، قیمت نفت بصورت ثابت 18 دلار برای هر بشکه نفت تعیین شده که بر اساس آن، قیمت گاز فروخته شده ایران به امارات، حدود 17 و نیم دلار برای هر 1000 مترمکعب گاز تعیین می شود!!

- همچنین بهای گاز ایران برای 18 سال بعدی (تا پایان دوره 25 ساله قرارداد) بر پایه نفت خام دبی بصورت ثابت برای هر بشکه نفت 40 دلار تعیین و بهای فروش هر 1000 مترمکعب گاز ایران برای تمامی 18 سال بعدی بصورت ثابت 38.85 دلار!! محاسبه می شود.

فروش میدان گازی سلمان
اشکالات قرارداد:

1- انتخاب شرکت کرسنت بعنوان خریدار گاز در یک فضای غیر رقابتی و فقط از طریق مذاکرة مستقیم صورت گرفته و برای فروش گاز به امارات متحده عربی، با دولت این کشور مذاکره نشده است.

2- علیرغم مدت طولانی قرارداد و ارزش اقتصادی آن، این قرارداد فاقد مصوبه شورای اقتصاد کشور بوده و کلیه تصمیمات مربوط به جزئیات و شرایط این قرارداد، توسط مسئولان وقت شرکت ملی نفت ایران و مدیر وقت بازاریابی و فروش گاز اتخاذ شده بود.

3- شرکت کرسنت در این قرارداد صرفاً نقش یک دلال را دارد در حالیکه قراردادهای فروش گاز معمولاً بین دولتهاست.
به عنوان مثال قراردادهای فروش گاز بین ایران- ترکیه، روسیه- اکراین، قطر- ابوظبی، انگلستان ،نروژ، ترکمنستان ،ایران و .... همگی قراردادهای دولت با دولت هستند، زیرا قراردادهای فروش و انتقال گاز به دلیل طولانی مدت بودن، گرانی قیمت، عبور خطوط لوله از مناطق خشکی و دریایی سرزمینی و بسیاری از عوامل دیگر دارای کیفیتی است که معمولاً عقد آنها یا در جریان مذاکرات بین دولتها و توافقات عمومی آنها اتفاق می‌افتد یا بین شرکتها و سازمانهای دولتی با نظارت و تضمین و حمایتهای دولتی و امروزه این قاعده را میتوان از تمامی این قراردادها استنتاج کرد.

4-بهای گاز تحویلی برای 7 سال اول دوره قرارداد بصورت ثابت برپایه هر بشکه نفت خام 18 دلار، برای هر 1000 مترمکعب گاز 17.5 دلار تعیین شده است و براساس مفاد قرارداد چنانچه اجرای قرارداد از سال 2006 آغار شود ایران متعهد است تا سال 2012 (پایان 7 سال اول) گاز تحویلی را براساس قیمت هر بشکه نفت خام 18 دلا محاسبه نماید، حال آنکه بهای نفت اکنون بیش از 5 برابر قیمت تعیین شده است.

- بهای فروش گاز ایران از سال هشتم تا پایان دورة 25 ساله قرارداد بر مبنای فرض میانگین 40 دلار، قیمت هر بشکه نفت برای فروش هر 1000 مترمکعب گاز 38.85 دلار به صورت ثابت برای تمامی 18 سال دوره دوم تعیین شده است.

- برآورد وزارت نفت این بوده است که درآمد حاصل از قرارداد در طول 25 سال حدود 3/3 میلیارد دلار برای ایران است. و در نامه رسمی آقای زنگنه به آقای خاتمی این موضوع به صراحت قید شده بود.

- با برآورد وزیر وقت نفت اگر قیمت نفت تا 25 سال دیگر هم ثابت می‌بود در صورت عملی شدن این قرارداد بیش از 10 میلیارد دلار از ثروت کشور در نتیجه این قرارداد به یک شرکت دلال واگذار می‌شد.

- در دوره 7 ساله اول قرارداد با بهای تعیین شده فروش گاز و مقادیر گاز تضمین شده به کرسنت، حداکثر درآمد ایران از 450 میلیون دلار تجاوز نمی‌کرد حال آنکه میزان سرمایه‌گذاری اولیه ایران بدون هزینه‌های بالاسری برای این پروژه 620 میلیون دلار بوده است!

یعنی حتی در دوره 7 ساله هم سرمایه‌گذاری ایران برای این قرارداد مستهلک نمی‌شد و از سال هشتم به بعد که قیمت گاز تحویلی براساس بهای 40 دلار قیمت هر بشکه نفت خام افزایش می‌یافت، برای تمامی 18 سال باقیمانده بین 1.6 تا حدود 4 میلیارد دلار برآورد می‌شد.

بنابراین کل درآمد ایران در طول دوره 25 سالة قرارداد براساس جمعاً 116 میلیارد مترمکعب (سقف حجم گاز قابل تحویل) حداکثر بین 2 تا 4.5 میلیارد دلار بیشتر نمی‌ شد که نامه وزیر وقت نفت به آقای خاتمی رئیس جمهور وقت برآورد 3.3 میلیارد دلار برای کل دورة 25 ساله را اعلام کرده است.

- در قراردادهای فروش گاز هیچگاه مرسوم نیست که قیمت برای یک دوره قابل توجه (7 سال) و بدتر از آن 18 سال ثابت فرض شود.

- در قراردادهای فروش گاز مشاهد میشود که این قراردادها همگی دولت با دولت بوده و از همان سال اول تابع نرخهای جهانی و تابع قیمت نفت و بصورت متغیر می‌باشند.

پس از مدت کوتاهی از امضای قرارداد روند افزایش قیمت نفت در جهان آغاز شد و ادامه این روند نیز قابل پیش‌بینی بود. بنابراین لازم بود هیئت مدیره وقت شرکت ملی نفت ایران از همان هنگام برای اصلاح و افزایش قیمت اقدامات خود را در برابر شرکت کرسنت شروع می‌کرد.

با این حال و علیرغم اینکه کرسنت از همه امکانات خود در طول این مدت برای گرفتن امتیازات جدیدتر از ایران تلاش می‌کرده و موفق نیز می‌شد اما از سوی مسئولین وقت شرکت ملی نفت ایران هیچ اقدامی برای اصلاح قیمت بعمل نیامد.

نتیجه اینکه اگر هر زمان (به فرض سال 2006) تحویل گاز آغاز می شد، ایران مجبور بوده است در شرایطی که قیمت جهانی نفت بیش از چند برابر افزایش یافته است، گاز را برای مدت 7 سال یعنی تا پایان 2012 بر پایه قیمت هر بشکه نفت خام 18 دلار و از سال 2012 تا 2030 میلادی هم بر پایه هر بشکه نفت خام 40 دلار بفروشد!!

لازم به توضیح است کشور امارات همزمان با این قرارداد از کشور عربی و همسایه خود قطر، گاز را با قیمت 65 دلار خریداری می ‌کرد و قیمت گاز در قرارداد روسیه به اروپا 230 دلار یعنی حدود 14 برابر بهای فروش گاز ایران به شرکت کرسنت بوده است و روسیه نیز بهای گاز خود را به اکراین از 80 دلار به 150 دلار در هر 1000 مترمکعب افزایش داده بود.

همچنین قیمت پایه گاز ترش برای مصرف صنایع پتروشیمی داخل کشور در آن زمان 21 دلار و برای دیگر مصارف صنایع داخلی 25 دلار بوده است.

- بندهای 6/10 و 7/10 قرارداد اولیه فیمابین، برای طرفین قرارداد این امکان را فراهم آورده بود که در صورت تغییر قیمت نفت، برای تغییر قیمت گاز موضوع قرارداد اقدام کنند.

با توجه به تغییرات گسترده بهای نفت پس از امضای قرارداد، هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران، نه تنها می‌توانست بلکه بنابه منافع ملی کشور ملزم بود با استفاده از این بند برای افزایش قیمت گاز اقدام کنند.

زمانی که فروشندگان نفت ایران این قرارداد را با قیمت 17 دلار امضا کردند، یعنی در سال 2001 میلادی (1380)، قیمت نفت 24 دلار بود. از سال 2002 نیز قیمت نفت با شیب نسبتاً تند رو به افزایش نهاد و این سیر صعودی همچنان ادامه یافت و در سال 2003 به حدود هر بشکه 35 دلار رسید که این رقم حدود دو برابر قیمت مورد نظر قرارداد کرسنت بود. قیمت نفت در سال 2004 به 40 دلار و در ادامه به بیش از 50 دلار و سپس به 100 دلار رسید.

در آن زمان قرارداد دلفین (بین قطر و ابوظبی) نیز به امضاء رسیده بود که طی آن بهای هر 1000مترمکعب گاز بر پایه 65 دلار به تصویب رسید و این قرارداد بعنوان یک معیار حداقل برای بهای گاز منطقه قابل توجه بود.

ششمین الحاقیه قرارداد در جولای سال 2004 به امضای طرفین رسید. الحاقیة ششم فرصت مناسبی بود که براساس افزایش بهای نفت، شرکت ملی نفت ایران برای افزایش قیمت گاز طی الحاقیه عمل کند. اما مقامات ایرانی چنین کاری نکردند و پس از آغاز فاش شدن ماجرا، یعنی از اواسط 2005 مکاتباتی ساده و اداری با کرسنت در این زمینه آغاز کردند تا به منتقدان احتمالی نشان دهند که به دنبال افزایش قیمت گاز فروخته شده هستند.

ارتباط م ه و عباس یزدان پناه

5. در قرارداد کرسنت، ایران گاز ترش به این شرکت فروخته است، حال آنکه شرکت ملی نفت ایران میتوانست به سهولت به جای گاز ترش، گاز شیرین یا فرآوری شده به کرسنت بفروشد و منافع مستقیم و غیرمستقیم حاصل از تبدیل گاز ترش به شیرین را به جای اینکه به کرسنت واگذار کند برای کشور ایران حفظ نماید.

بطوریکه درآمد مستقیم حاصل از فروش گاز شیرین به نسبت درآمد حاصل از فروش گاز ترش حداقل بین 10 تا 15 درصد افزایش داشته که با توجه به حجم سرمایه‌گذاری کاملاً از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر بوده است.

همچنین احداث تأسیسات فرآوری و سرمایه‌گذاری برای احداث این تأسیسات در چارچوب سیاستهای کلان کشور از قبیل گردش سرمایه و ایجاد اشتغال واجد آثار مثبت بوده است.

در واقع اگر قرارداد فروش گاز به کرسنت عملی میشد همه این منافع یکجا به شرکت کرسنت واگذار و بعبارت دیگر بخشیده می‌شد.

گاز تحویلی ایران در سکوی "مبارک" در خلیج فارس به خریدار (شرکت کرسنت) تحویل می‌گردید. هزینه شرکت ملی نفت ایران برای اجرای تعهدات مربوط به این قسمت و انجام اموری از قبیل عملیات حفاری، احداث سکوهای مورد نیاز، احداث خط لوله انتقال گاز تا سکوی مبارک و ... حدود 620 میلیون دلار برآور شده است.

شرکت کرسنت بعنوان خریدار، پس از دریافت گاز ترش در سکوی مبارک، آن را به امارات منتقل و فرآوری گاز را به شرکت تازه تأسیس به نام "دانا گاز" واگذار کرده بود که خود کرسنت عملاً سهامدار عمده این شرکت نیز بوده است.

در مجموع، فرآیند کلی قرارداد کرسنت چهار ذینفع اصلی داشته که عبارتند از:

شرکت ملی نفت ایران (بعنوان فروشنده) شرکت کرسنت (بعنوان خریدار) شرکت دانا گاز (بعنوان مجری فرآوری و انتقال) و دولت امارات شارجه (بعنوان مصرف کننده نهایی)

با توجه به واقعیات موجود در این فرآیند، نقش شرکت کرسنت صرفاً در حد دلالی بوده است.

بطور خلاصه حضور واسطه‌گرانه شرکت کرسنت در قرارداد با ایران موجب شده بود که سهم ایران بعنوان دارنده گاز، از کل درآمدها، کمتر از همه عوامل ذینفع در قرارداد باشد. که این عوامل عبارتند از: خریدار یا به عبارت واقعی واسطه، مصرف کننده نهایی (دولت شارجه) و حتی شرکت دانا گاز که نقش فرآوری و توزیع گاز را بعهده دارد.

6. در قرارداد کرسنت ریسک مخزن متوجه شرکت ملی نفت ایران است. به این معنا که هرگاه امکان برداشت از مخزن سلمان به هر علتی از بین برود، مسئولیت آن بر عهده شرکت ملی نفت ایران بوده و این شرکت ملزم شد گاز موضوع قرارداد را از هر مخزن دیگری برای خریدار تأمین کند.

این بند از قرارداد قبل از آنکه ایراد حقوقی و مالی داشته باشد، ایراد فنی دارد زیرا گاز یا نفت قابل استحصال از هر مخزن هیدروکربوری کمیتی دینامیکی بوده که در طول عمر مخزن با مطالعه و رفتار و پارامترهای مخزنی و اساساً با شناخت تدریجی از مخزن میزان آن مشخص می‌گردد، پر واضح است که در صورت عدم پتانسیل تولیدی مخزن برای تأمین گاز 25 ساله شرکت کرسنت، تمامی این ریسک متوجه شرکت ملی نفت ایران بوده و این شرکت ملزم بوده که از مخازن دیگر و با هزینه‌های مضاعف دیگر گاز خود را در اختیار این شرکت دلال و واسطه قرار دهد و متأسفانه در قرارداد کرسنت این ریسک نامعقول نیز به شرکت ملی نفت ایران تحمیل شده بود.

7. قرارداد اصلی، در مورد امکان یا عدم امکان صدور گاز ایران به امارات متحده عربی یا امارات شارجه پس از عقد قرارداد کرسنت ساکت است و این قرارداد محدودیتی در این زمینه برای شرکت ملی نفت ایران ایجاد نمی‌کرد. اما در الحاقیه سوم برای کرسنت حق تقدم واردات گاز ایران به امارات متحده عربی مورد قبول شرکت ملی نفت ایران قرار گرفت و به این ترتیب امتیاز جدیدی برای کرسنت ایجاد شد.

چندی بعد با امضای الحاقیة ششم که ناسخ الحاقیة سوم است، شرکت ملی نفت ایران متعهد شد که در مدت قرارداد کرسنت (برای 25 سال) گاز طبیعی به امارات شارجه صادر نکند.

یعنی عملاً کرسنت در مورد خرید گاز ایران در حوزه امارات شارجه به یک وضعیت یا حق انحصاری دست یافت که امتیاز بزرگی محسوب میشود و این امتیاز برای کرسنت در مصوبه شماره 23985-242-1422 مورخ 30/2/83 هیئت مدیره وقت شرکت ملی نفت ایران مورد تصویب قرار گرفت.

آنچه در این بخش حائز اهمیت و محل ایراد است این است که شرکت ملی نفت ایران طی الحاقیة شماره ششم متعهد شده است در طول مدت قرارداد، جز از طریق همین قرارداد به امارات شارجه گاز صادر نکند و در واقع به موجب این الحاقیه، ایران برای شرکت کرسنت یک وضعیت انحصاری ایجاد کرد که به مدت 25 سال ادامه داشته و امتیاز بسیار بزرگی به نفع کرسنت محسوب میشود.

الحاقیة سوم حق تقدم واردات گاز ایران به امارات را برای کرسنت قائل شده بود، بدین معنی که در قراردادهای فروش گاز ایران به محدودة سرزمینی امارات در شرایط مشابه، شرکت کرسنت به خریداران حق تقدم خواهد داشت که این امتیاز در قرارداد اصلی مطلقاً وجود نداشت و در الحاقیة ششم اگرچه این حق کرسنت لغو شد ولی حق بزرگتر و مؤثرتری به کرسنت بخشیده شد که همانا ممنوعیت شرکت ملی نفت ایران از فروش گاز به شارجه در طول مدت 25 سال است.

و عملاً حق تقدم جای خود را به حق انحصار داده است. این بخش یکی از موارد متعددی است که نشان میدهد شرایط قرارداد پس از امضای قرارداد اصلی به تدریج بیشتر از قبل به نفع کرسنت تغییر کرده است.

8. شرکت کرسنت پس از دریافت گاز ایران در سکوی مبارک، در مرز آبی ایران و امارات عملیات فرآوری گاز را به شرکت دانا گاز واگذار کرده بود.

شرکت های اماراتی خریدار گاز ایران

دانا گاز شرکتی است که در سپتامبر 2005 میلادی به موجب قوانین امارات متحدة عربی تشکیل شده و مرکز آن در شارجه است و عملیات مختلف در حوزه صنعت و تجارت گاز اهم موضوع فعالیت آن را تشکیل میداد. سرمایه شرکت در آن زمان بالغ بر شش میلیارد درهم اماراتی بود و سهامداران اصلی این شرکت عبارتند از: شرکت ساجع گاز، شرکت متحد انتقال گاز و شرکت گاز کرسنت (که در زبان عربی، شرکت گاز الهلال نامیده میشود.)

مبلغ حدود 1 میلیارد و 200 میلیون درهم از سرمایه شش میلیارد درهمی داناگاز، متعلق به شرکت گاز کرسنت است و اساسنامة شرکت دانا گاز به امضاء مؤسسین، از جمله آقای حمید جعفر رسیده است.

حمید جعفر ، مالک شرکت نفتی کرسنت هم هست. شرکت کرسنت در 27 آوریل سال 2003 طی نامه‌ای درخواست کرد قرارداد خرید و فروش گاز مورخ 25 آوریل 2001، عیناً به شرکت جدیدی به نام شرکت داناگاز که صددرصد سهام آن متعلق به کرسنت است و در پنجم ماه می سال 2003 تشکیل شده است منتقل شود. شرکت ملی نفت ایران در آن زمان با این تقاضا موافقت کرد.

شرکت کرسنت با تمهیداتی خرید گاز از ایران را بعنوان آورده خود در این شرکت معرفی کرده است. (نامة شماره م‌ش‌ص‌گ/1420 مورخ 16/7/84 با امضای آقای رکن‌الدین جوادی مدیر وقت بازاریابی و صادرات گاز) و همین را دوره پذیره نویسی سهام دانا گاز تبلیغ کرده است.

در حالی که شرکت "دانا گاز" فاقد فعالیت و دارایی قابل ملاحظه بوده با تبلیغ روی قرارداد کرسنت با ایران (بعنوان یکی از سوابق کارهای شرکت دانا گاز) باعث شد که در دوره پذیره‌نویسی سهام که در مهر ماه سال 84 صورت گرفت، میران تقاضا برای خرید سهام دانا گاز 222 برابر تعداد سهامی باشد که برای فروش عرضه شده بود. این حجم تقاضا باعث شد مبلغی معادل 228 میلیارد درهم (معادل 78 میلیارد دلار) برای مدت 20 روز در حساب دانا گاز انباشته و قیمت سهام آن در بدو تشکیل چندین برابر افزایش یابد. این واقعه برای شرکت تازه تأسیس "دانا گاز"، فوق‌العاده قابل توجه بوده و کارشناسان آن را ناشی از حضور شرکت کرسنت در دانا گاز و آورده آن یعنی قرارداد با ایران ارزیابی می‌کنند.

به عبارت دیگر از نظر کارشناسی، سود کرسنت از قرارداد با ایران به قدری زیاد و هنگفت برآورد می‌شود که توانسته چنین تأثیر عظیمی در وضعیت شرکت "دانا گاز" ایجاد کند. یعنی آنچه اتفاق افتاد این بود که مصوبة هیئت مدیره وقت شرکت ملی نفت ایران مبنی بر تأسیس شرکت مشترک بین شرکت ملی گاز ایران 30درصد و شرکت کرسنت 70درصد که قرار بود تا 17 ژوئن 2003 صورت پذیرد و قرارداد فروش گاز ایران به این شرکت منتقل شود، هیچگاه به اجرا در نیامد و شرکت کرسنت کار فرآوری و انتقال گاز به امارات را به شرکت "دانا گاز" واگذار کرده بود.

9. پروژه توسعه میدان گازی سلمان از جمله پروژه‌هائی بوده است که با هدف تأمین بخشی از نیاز گاز داخل کشور طراحی و اجرا شد.

به موجب این طرح گاز میدان سلمان می‌بایست از طریق خط لوله به منطقة عسلویه منتقل شده و پس از فرآوری در عسلویه برای مصارف داخلی و جایگزینی سوخت اختصاص یابد. به موجب این طرح، با مصرف داخلی گاز سلمان، سالیانه بیش از 800 میلیون دلار از محل جایگزینی سوخت در هزینه‌های ارزی صرفه‌جویی میشد و بر مبنای همین توجیه اقتصادی و برای مصرف داخلی، پروژه سلمان به تصویب شورای اقتصاد رسید و موافقت نامة فیمابین سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و شرکت ملی نفت ایران نیز بر همین اساس به امضاء رسید.

با این وجود مسئولین و اعضای هیئت مدیره وقت شرکت ملی نفت ایران برخلاف مصوبات قبلی و بصورت مغایر با اهداف و برنامه‌ها و توجیه اقتصادی میدان سلمان، به جای آنکه با احداث خط لولة سلمان- عسلویه، گاز میدان سلمان را برای مصرف داخلی اختصاص دهد، قراردادی با شرکت کرسنت منعقد کرده بود که به موجب آن خط لوله به سمت میدان "مبارک" و برای صدور به خارج از ایران تغییر مسیر می‌داد!!

به عبارت دیگر هیئت مدیرة شرکت ملی نفت ایران با انعقاد قرارداد کرسنت، رأساً تصمیم گرفت گازی را که برای مصرف داخلی در نظر گرفته شده بود، صادر کند.

به این ترتیب، برخلاف برنامه‌های مصوب، گاز میدان سلمان به جای انتقال به عسلویه، برای فروش به شرکت کرسنت اختصاص یافت و به ازای تحصیل حداکثر حدود 4 میلیارد دلار درآمد ارزی برای دوره 25 ساله (یا به قول وزیر اسبق نفت 3/3 میلیارد دلار) از محل صرفه‌جویی ارزی به میزان سالی 860 میلیون دلار و 20 میلیارد دلار در 25 سال، چشم پوشی شد.

توجیه اقتصادی پروژه توسعه میدان سلمان برمبنای سالانه 860 میلیون دلار صرفه‌جویی ارزی تنظیم و تصویب شده بود و صدور گاز با قرارداد کرسنت به جای تحصیل مبلغ صرفه‌جویی ذکر شده، صرفاً حدود 160 میلیون دلار درآمد سالانه برای ایران ایجاد کرد و میتوان نتیجه گرفت با قرارداد کرسنت، مبلغ سالانه 700 میلیون دلار از توجیه اقتصادی پروژه میدان سلمان کاسته می‌شد.

فروش گاز میدان سلمان به کرسنت برای صدور از ایران، اصولاً توجیه اقتصادی میدان سلمان را نیز باطل کرده است. به عبارت دیگر اگر از ابتدا قرار بود طرح توسعة میدان سلمان برای اجرای قرارداد کرسنت اجرا شود، مسلماً فاقد توجیه اقتصادی بوده است.
یعنی، میدان گازی سلمان با پول ایران، عملا برای شرکت کرسنت ساخته شد!



* توجیه و توضیح مدافعان امضا و اجرای قرارداد کرسنت:
- مقدار زیادی گاز در میدان سلمان و جاهای دیگر، زیر زمین مانده و یا می سوخت و هدر می رفت که ما آن را به پول نزدیک کردیم.
_ ایران باید به قرارداش پایبند باشد، تا اعتبارش در بازار جهانی نفت خدشه دار نشود.
- اگر قرارداد اجرا نشود، شرکت کرسنت شکایت کرده و حق خود! را طلب می کند و ایران باید جریمه هم بدهد.

سربه نیست شدن دلال نفتی
* اظهار نظر سید مسعود میرکاظمی، رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی و وزیر اسبق نفت درباره پرونده کرسنت:
... در شروع قرارداد مثل استات اویل و توتال، یکی از این آقایان دست‌اندرکار بوده که با گرفتن وجوهی تحت عنوان این که من این پروژه شما را پیگیری می‌کنم، این پروژه را رقم زده. پروژه انتقال گاز ایران، (میدان سلمان به امارات) توسط شرکت کرسنت (الهلال امارات) که شرکت بسیار ضعیفی هم بوده، انجام شده است.

اگر می‌خواستند این شرکت اماراتی را رجیستر کنند، توانایی آوردن یک ضمانت نامه‌ای که عدد بالایی هم نبوده است را در موعد مقرر نداشته و ما می‌توانستیم همان موقع، قرارداد را بر اساس مفاد قرارداد که بعدا در الحاقیه شش حذف شده است، فسخ کنیم. (در الحاقیه ششم حق فسخ را هم از ایران گرفتند) در مجموع این شرکت قوی نبود، با زد و بندهایی که داشته و رشوه‌هایی که در داخل داده و اسناد آن هم موجود است که چقدر بوده، چطور گردش کرده، در کدام صرافی و بانک بوده و هر کدام از آقایان چقدر رشوه گرفتند، توانسته این قرارداد را ببندد.
ما نمی‌خواهیم وارد این بحث‌ها شویم که چه کسی چه میزان تخلف قضایی داشته و اصلا به مجلس ربطی ندارد، بحث ما در کرسنت این است که این پروژه منافع ملی را دنبال نمی‌کرده و اگر امروز اشخاصی بخواهند این قرارداد را احیا کنند، این را مجلس نمی‌پذیرد زیرا به صلاح کشور نیست.
نفر واسطه‌ای که گفته من این قرارداد را به سرانجام می‌رسانم، ایرانی بوده، با همین آقای حمید ضیاء جعفر جلساتی را داشتند، ‌توافق کردند و عباس یزدان پناه یزدی (سر به نیست شده) واسطه اول بوده، یعنی کسی که مذاکره می‌کرده شخص دیگری بوده ولی آنجایی که می‌خواستند پولی جا به جا بشود یا سندی امضا شود، همه چیز به نام یزدان‌پناه تمام می‌شده است؛ دقیقا همین روش در استات اویل و توتال هم انجام گرفته است...

... اطلاعات دیگری هم وجود دارد که من صلاح نمی‌دانم درباره آنها بحث کنم، درباره کسی که 10 تا جلسه خصوصی با حمید ضیاء جعفر داشته و پرونده را جلو می برده و افراد کارشناس معترض را خلع می‌کرده؛ این‌ها بحث‌هایی است که ما نمی‌خواهیم وارد آن شویم و قوه قضائیه می‌داند با این افراد چگونه برخورد کند،

دانلود

نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۶
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
iranian
|
-
|
۱۷:۲۲ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۲
0
0
افتضاح یعنی همین اسفناکه واقعا............
علی اصغر
|
-
|
۲۰:۴۴ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۲
0
0
خدا لعنت کند کسی که این همه به منافع ملی ضرر زده
ناشناس
|
-
|
۲۲:۳۱ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۲
0
0
این آقازاده و بقیه افرادی که این خیانت را به مملکت و مردم و آینده کشور کرده اند باید به اشد مجازات برسند.اگر این ضررها نباشه چه نیازی هست که به مردم سخت بگیریم و یارانه شان را قطع کنیم.نمی دانم چرا اعراب و ترکها و بقیه کشورها اینقدر در قراردادهاشون قوی عمل می کنند و ما اینقدر ضعیف عمل می کنیم.از گلوی بچه های ایران میزنیم تا کشورهای دیگه بخورند.خدایا بدادمان برس.
محمد قلی
|
-
|
۲۳:۱۱ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۲
0
0
وامصیبتا؟ این خیانت بزرگ در حق ملیت شریف ایران است این همان اتش زدم به مالم...من از خوندن ان شرم دارم انهاییکه پای این قرارداد را امضا کردند در ایرانی بودن انها باید تردید کرد .از ریاست محترم قوه قضاییه درخواست رسیگی دارم که همانند سایر پرونده های مفاسد اقتصادی موضوع را بررسی بفرمایند
سام
|
-
|
۰۷:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۳
0
0
خسته نباشید
amir
|
-
|
۱۵:۳۰ - ۱۳۹۳/۰۵/۲۳
0
0
خستگی به تنم موندبه چه قیمتی پای این قرارداداومدن .جای تجدیدنظرنداره این قضیه چطور درهیت رییسه شرکت نفت رقم خورده....
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
روز
هفته
ماه
آب و هوا
۱۳°    ۲۵°