حمله به غزه؛ بزرگ ترین خطای راهبردی رژیم صهیونیستی
تازه ترین خبرها در پیام رسان سروش irinn_channel@  با شبکه خبر به روز باشید.       
 -  يکشنبه 23 خرداد 1400
کد خبر : ۲۷۳۰
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۱ - ۲۰:۵۹
حمله رژیم صهیونیستی به غزه یک خطای بزرگ راهبردی بود، زیرا این رژیم فراموش کرده بود، اوضاع با اواخر سال 2008 فرق می کند.
حمله به غزه؛ بزرگ ترین خطای راهبردی رژیم صهیونیستی

نویسنده: حمید خوش آیند[*]

اشاره

تهاجم وحشیانه رژیم صهیونیستی به باریکه غزه از هفته گذشته آغاز شده است و تاکنون ادامه دارد. ترور« احمد الجعبری» از فرماندهان گردان های القسام وابسته به شاخه نظامی حماس توسط رژیم صهیونیستی سبب شد، رژیم صهیونیستی دور جدیدی از تهاجم جنگی خویش را به باریکه غزه شروع کند که به طور متقابل مبارزان فلسطینی نیز در پاسخ به این حملات وارد عمل شده و فلسطین اشغالی را با موشک های خود هدف قرار داده اند. دراین حملات بیش از 100 تن شهید و 600 نفر زخمی شده اند که بیشتر آنان را زنان و کودکان تشکیل می دهند.

همچنان که اشاره شد رزمندگان مقاومت نیز در پاسخ به تهاجم جنگی رژیم صهیونیستی ، در روزهای گذشته بیش از 900 موشک به سمت مناطق مختلف سرزمین های اشغالی به ویژه تل آویو، بیت المقدس و سایر شهرهای صهیونیست نشین، شلیک کرده‌ و بیش از 500 بار این اهداف و دیمونا در داخل فلسطین اشغالی را با هدف قرار داده اند که تاکنون بر اثر این حملات حدود 10 صهیونیست کشته و حدود 90 نفر دیگر زخمی شده‌اند.

این در حالی است که درپی حملات موشکی حماس، « گنبد آهنین » یا همان سامانه دفاع زمین به هوای رژیم صهیونیستی که بنا به ادعاهای مقامات این رژیم قادر بود با موشک‌های کوتاه‌ برد ( تا ۴۰ کیلومتر) در هر شرایط آب‌وهوایی درگیر شود و برای برپایی آن نیز میلیاردها دلار هزینه شده است و در نوع خود در جهان بی نظیر بود، به کلی در هم شکسته و از کار افتاده است.

بنابراین اکنون همه 4 سامانه فعال دفاع موشکی موسوم به گنبد آهنین که قرار بود امنیت صهیونیست های ساکن اراضی اشغالی را در مقابل حملات احتمالی موشکی فلسطینی ها تأمین و تضمین کند، نتوانسته‌اند از ریزش باران موشک‌های مقاومت بر اراضی اشغالی جلوگیری کند، بنابراین از کار افتاده است.( برای مطالعه بیشتر مراجعه کنید به : از پیکان تا گنبد آهنین؛ گنبدی که قرار بود آهنین باشد)

پشت پرده تهاجم صهیونیست ها به باریکه غزه

تهاجم صهیونیست ها به باریکه غزه که با چراغ سبز آمریکا و قدرت های اروپایی و همچنین چشم پوشی و چه بسا کمک های « زیرزمینی» برخی رژیم های مرتجع عربی صورت گرفته و تاکنون منجر به شهادت و زخمی شدن بیش از 700 تن از فلسطینی ها شده است؛ به طور حتم و یقین، نه یک حادثه و اتفاق، بلکه سیاست و رویکرد جدیدی بوده است که در راستای تحقق اهداف مشخص و از پیش تعیین شده ای در ابعاد داخلی و خارجی، در حال انجام است که نمی توان آن را با مسایل داخلی اسرائیل، بویژه در زمینه « بحران سیاسی» موجود در درون این رژیم و تعمیق آن، همچنین تحولات منطقه ای خاورمیانه و شمال آفریقا، بویژه رویدادهایی که در محیط پیرامونی اسرائیل و بخصوص در ارتباط با مصر رخ داده و امنیت اسرائیل و سرزمین های اشغالی را با تهدیداتی رو به رشد و جدی مواجهه ساخته است، نامرتبط دانست. کما اینکه، نتانیاهو از طریق تهاجم نظامی به دنبال تحقق اهداف انتخاباتی نیز برای خود بوده است، که حداقل تا به امروز در این زمینه ناکام مانده و با شکست مواجه شده است.

در واقع، از این نقطه نظر می توان ادعا نمود که بهره برداری های انتخاباتی و سیاسی در حوزه داخلی اسرائیل و نیز « مصون سازی» اسرائیل از تهدیدات پیش رو و افزایش ضریب مقاومتی این رژیم در مقابله با تهدیدات داخلی و خارجی، بویژه در زمینه حملات احتمالی موشکی به اراضی اشغالی را که بیش از پیش باعث ایجاد رعب و وحشت در میان سران اسرائیل شده است، از جمله اهداف روشنی قلمداد نمود که سبب شده است تا ارتش اسرائیل بطور وحشیانه و با نقض تمامی قوانین و مقررات بین المللی، که روند معمول این رژیم در کشتار فلسطینیان در طول دوران حیات خود بوده است، قدرت موشکی و خمپاره ای خود را با ریزش آنها بر سر زنان و کودکان بی گناه فلسطینی در نوار غزه در معرض آزمایش قرار داده و ساختارهای امنیتی و نظامی خویش را چکاپ نماید.

در حقیقت، در این راستا بوده است که اویگدور لیبرمن، وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی، نیز در توجیه تهاجم ارتش اسرائیل به نوار غزه هدف آن را « افزایش قدرت اسرائیل در بازدارندگی و متوقف کردن حملات موشکی از غزه به جنوب فلسطین اشغالی و همچنین برگرداندن امنیت و صلح برای ساکنان خود در جنوب فلسطین اشغالی» دانسته و اعلام کرده است که « حملات ارتش رژیم صهیونیستی به نوار غزه تا تحقق کامل اهداف آن ادامه یافته و این حملات تنها بعد از تحقق اهداف تعریف شده خویش، متوقف خواهد شد.»

حمله به غزه؛ خطای راهبردی صهیونیست ها

بررسی تجارب تاریخی نشان دهنده این نکته مهم است که تمامی دولت‌های اسرائیلی که در سال‌های 1996، 2008 و 2009 به قصد پیروزی در انتخابات، نسخه حمله به غزه یا لبنان را تجویز کردند، که همگی در این پروژه شکست خورده اند. بنابراین، از این نقطه نظر باید از « فرسایش رو به افزایش کابینه نتانیاهو» و تضعیف دولت وی به عنوان « نخستین» پیامدی نام برد، که مطمئناً در چشم اندازی که برای آینده وی متصور است، دامنگیر بنیامین نتانیاهو خواهد شد. در حقیقت، از این نقطه نظر به باور بسیاری از تحلیل­گران، بنیامین نتانیاهو که گمان می‌کرد با بهره‌برداری از این حمله نظامی خواهد توانست در شب انتخابات « دستاورد» قاطعی برای خود دست و پا کند، لیکن گویا پیش‌بینی‌اش اشتباه از کار درآمده و حتی ممکن است در صورت ادامه روند کنونی، با شکست فاحشی روبرو شود. چراکه در باور اسرائیلی نمی گنجید که تا این اندازه قدرت شان توسط نیروهای مقاومت به سخره گرفته شود.

در واقع، حملات موشکی حماس به اسرائیل، که نتانیاهو گمان می‌کرد با این جنگ خواهد توانست به سرعت به دستاوردهای مورد انتظارش برسد، ثابت کرد که مبنای محاسباتی اش اشتباه از آب درآمده است. چراکه با دفاع جانانه‌ای که گروه های مقاومت فلسطینی‌ از خود نشان داده و پرتاب موشکی که به تل آویو و شهرک‌های صهیونیستی بیت المقدس انجام داده اند، نشان داد که فلسطینی ها برخلاف تصورات صهیونیست ها، از توان فزاینده ای در ناکام گذاشتن اسرائیل در اهداف مورد نظرش برخوردار می باشند.

به اعتقاد بسیاری از ناظران بین المللی و کارشناسان مسایل منطقه ای، اسرائیل که در ابتدا فکر می‌کرد با توانایی نظامی بالایی که از آن برخوردار است، می تواند با کمترین هزینه بیشترین ضربه را به غزه وارد سازد، لیکن اینک دریافته است که به رغم اینکه 75 هزار سرباز خود را به حالت آماده باش درآورده و حتی تأیید آمریکا را هم برای حمله نظامی زمینی به غزه گرفته است، نمی‌تواند تاب عواقب این حمله را تحمل نماید. لذا پیش‌بینی می‌کند که هزینه‌هایی که از این لشکرکشی متحمل خواهد شد می‌تواند برای اسرائیل بسیار دردناک و جبران ناپذیر باشد، برای همین اوباما در تماس‌های مکرر خود با محمد مرسی، رئیس جمهوری مصر، تلاش دارد تا هر چه سریع‌تر آتش‌بس را به مناطق درگیری بازگرداند تا از شکست سنگینی که متوجه اسرائیل، آمریکا و غرب است، جلوگیری نماید. در این راستا، باید اذعان نمود که در حال حاضر با واکنش جسورانه‌ای که حماس از خود نشان داده است، همگان به این باور رسیده‌اند که معادلات منطقه به طور جدی تغییر یافته و اسرائیل دیگر نمی‌تواند یکه‌تاز میدان سیاست در خاورمیانه باشد، تا هر آنچه که دلش می خواهد در آن انجام دهد.

دفاع موشکی مقاومت در برابر تهاجم اسرائیلی ها به غزه برای صهیونیست ها آن قدر کوبنده و وحشت آفرین بوده است که روزنامه " القدس العربی" در ستون اصلی خود می نویسد: در طول چهار هفته گذشته دو بار از قدرت مقاومت شوکه شدیم. یک بار زمانی بود که هواپیمای بدون سرنشین حزب الله بر فراز اسرائیل پرواز کرد و اطلاعات گران بها و سری مناطق حساس اسرائیل را جمع‌آوری کرد. دیگری پاسخ قاطعانه حماس و متحدانش در غزه به تحرکات خصمانه اسرائیل در حمله روز چهارشنبه این رژیم به غزه بود که برای نخستین بار طی دو دهه اخیر آرامش را از اهالی تل آویو گرفت و موشک‌های « فجر 5» آنچنان صهیونیست‌های مقیم تل آویو را هراساند، که میلیون‌ها اسرائیلی مجبور شدند از ترس به پناهگاه‌های « هلعا» و « رعبا» پناه بگیرند.

در واقع، پس از سال 1991 که صدام حسین در خلال جنگ عراق و کویت 39 موشک به سمت پایتخت اسرائیل شلیک کرد، این نخستین بار است که تل آویو هدف حملات موشکی قرار می‌گیرد. مقاومت فلسطینی در حالی این « دستاورد بزرگ» را به دست آورده است، که کشورهای عربی همچنان از ساخت یک ماکت جنگنده، عاجزند. این در حالی است که، چهار موشک دیگر مقاومت به بیت المقدس اصابت کرده است، مقاومت با این حمله ثابت کرد که توانایی‌هایش بسیار بالا است و بسیار بیش از آن چیزی است که اسرائیل و شهرک‌نشین‌هایش تصور می‌کنند.

سخن پایانی

باید اذعان داشت که حمله رژیم صهیونیستی به غزه یک « خطای بزرگ استراتژیک» بود؛ چراکه این رژیم در حالی تصمیم حمله به غزه گرفت که فراموش کرده بود اوضاع با اواخر سال 2008 کاملاً فرق می‌کند، زیرا امروز اوضاع منطقه ای و قدرت داخلی مقاومت بشدت دگرگون شده است. در حقیقت، فلسطینی‌ها با واکنش قاطعانه خود به تحرکات خصمانه اسرائیل به نوار غزه، توانستند معادله جدیدی را برای خاورمیانه، به خصوص برای تقابل فلسطینی- اسرائیلی، تعریف کنند. به خصوص که، اسرائیلی‌ها با رسیدن موشک‌های « کتائب» القسام، شاخه نظامی حماس، به شهرک‌های یهودی‌نشین بیت المقدس اشغالی و پس از آن تل آویو، شوکه شدند. شوک این حمله به اندازه‌ای سنگین بوده است که دولت اسرائیل مجبور شد در پاسی از شب به تشکیل جلسه فوق‌العاده مبادرت ورزد و از جامعه جهانی بخواهد که فکری برای بازگشت آرامش کنند.



[*] پژوهشگر مطالعات راهبردی

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
روز
هفته
ماه
آب و هوا
°    °