استدلال موافقان و مخالفان حذف یارانه
تازه ترین خبرها در پیام رسان سروش irinn_channel@  با شبکه خبر به روز باشید.       
12:08 - شنبه 08 آذر 1399
کد خبر : ۳۱۹۳۴
تعداد نظرات: ۶ نظر
تاریخ انتشار : جمعه ۰۳ آبان ۱۳۹۲ - ۲۰:۱۳
در این شکی نیست که هدفمندی سازی یارانه ها که هم اینک حدود سه سال از اجرای آن می گذرد یکی از طرح های بزرگ و کلان اقتصادی بوده است که از سال های گذشته با هدف تقویت عدالت اجتمایی و افزایش انگیزه خانواده‌ها برای صرفه‌جویی وکاهش شدت مصرف انرژی درکشور است.
استدلال موافقان و مخالفان حذف یارانه

حذف یارانه سه دهک بالای درآمدی از دریافت یارانه نقدی و در واقع قطع یارانه ثروتمندان که 30 درصد جمعیت کشور که درآمد بالایی دارند را شامل می باشد، یکی از مباحث داغ و مهمی است که از اواسط مهرماه سال جاری به نقل محافل و مجالس عمومی و خصوصی تبدیل شده و مورد توجه دولت و مجلس نیز قرار گرفته است. درواقع اواسط مهر ماه امسال بود که محمدباقر نوبخت معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهوردریک برنامه تلویزیونی در سخنانی با بیان اینکه طبق ماده ۷ قانون هدفمند کردن یارانه‌ها، نباید مبلغ پرداختی به صورت مساوی دربین مردم توزیع شود، به یکباره خبر از حذف یارانه ها داد و گفت: باید دهک‌هایی که نیازمند دریافت یارانه هستند شناسایی شده و یارانه به آن ها پرداخت شود.

در این شکی نیست که هدفمندی سازی یارانه ها که هم اینک حدود سه سال ازاجرای آن می گذرد یکی از طرح های بزرگ وکلان اقتصادی بوده است که ازسال های گذشته با هدف تقویت عدالت اجتمایی و افزایش انگیزه خانواده‌ها برای صرفه‌جویی و کاهش شدت مصرف انرژی در کشور اجرا شده و فارغ از برخی نواقص و ضعف های موجود در فرآیند اجرای آن، توانسته است منافع متعددی را نیز برای کشور به ارمغان آورده، چنانکه کلیت و نفس اجرای آن حتی از جانب برخی نهادهای مالی بین المللی از جمله صندوق بین المللی پول با تحسین و تشویق همراه بوده است.
بزرگترین نقص اجرای هدفمندسازی یارانه ها و عواقب منفی آن
همانطورکه اشاره شد طرح هدفمندسازی یارانه ها با وجود اینکه از نظرنفس وجودی یک طرح بسیار خوب وعالی بود، لیکن فرآیند اجرا و کم وکیف پرداخت یارانه نقدی تاکنون نواقص گوناگونی داشته است.این موضوع که تمامی ده دهک خانوار شامل این طرح شده اند و همگی به یک میزان و در یک سطح یارانه دریافت می کنند، درحقیقت بزرگترین نقص اجرای این طرح بوده است.چرا که پرداخت یارانه نقدی به این نحو، خانوارهای نیازمند وبی نیاز دریک کفه قرار داده شده اند که این فرآیند عواقبی را به همراه داشت،عواقبی ماننداین که میزان درآمد دولت ناشی ازعامل های انرژی، برق، نفت، صادرات و . .به تأمین پرداخت این یارانه ها اختصاص داده شده که از یک منظرگاه موجب متضرر شدن دولت گردیده است. زیر پرداخت یارانه به تمامی خانوارهای ایرانی اعم از غنی و فقیر سبب آن شده است که توانمندی دولت در انجام طرح های سازندگی در حوزه های مختلف عمرانی، صنعتی، کشاورزی و . . . کاهش چشمگیری بیابد. چنانکه به عنوان یک مثال اوضاع کنونی وزارت نیرو نمود عینی این قضیه شده است و مجموعه عظیم وزارت نیرو به همراه تمامی زیر مجموعه ها به کسری بودجه برخورد کرده و حتی در بخش سرمایه گذاری به ضعف های بزرگی رسیده است.


درحقیقت پرداخت یارانه نقدی به تمامی خانوارها بدون درنظرداشتن سطح نیازمندی آن ها و اینکه مستحق دریافت یارانه اساساً باید شامل چه خانوارهایی باشد، به مرور سبب گردید تا دولت در برخی موارد به دلیل کسری بودجه جهت پرداخت یارانه ها مجبور شود بسیاری ازاعتبارات جاری واعتبارات عمرانی را کاهش داده و به این امریعنی تأمین منابع مالی پرداخت یارانه نقدی اختصاص دهد که این مسئله نیزبه نوبه خود اتفاقات نادرستی را در پی داشته است که هم اینک به منصه ظهور رسیده است که تمامی این اتفاقات یک مشکل بزرگ را نیز برای کشور به همراه داشت و آن به مقدار ناچیزرسیدن تأمین هزینه های بخش های عمرانی، سرمایه گذاری و صنعت، معدن و تجارت بوده، چنانکه علاوه بر اینها در پی اجرای طرح پرداخت یارانه ها، به تولیدات داخلی نیز توجه کافی نشده و این موضوع به صنعت و زیرساخت‌های تولید مانند کشاورزی و صنعتی هم ضربه زده است.


حذف یارانه ثروتمندان؛ رویکردی جدید در قانون هدفمند سازی یارانه ها
همه این مشکلات و برخی مشکلات دیگر از جمله کسری بودجه در تأمین یارانه های نقدی سبب شده است تا برخی از مقامات دولتی و نمایندگان مجلس دست به کار شده و در صدد حذف سه دهک درآمدی بالا برآیند. در واقع پیشنهادی که نمایندگان و برخی مقامات دولتی مطرح کرده اند و به تصویب کمیسیون مربوطه در مجلس نیز رسیده این است که سه دهک بالای خانوار یعنی دهک های 8 ، 9 و 10 از جرگه خانوارهایی که شامل پرداخت یارانه شده اند حذف شوند ومبلغ پرداختی به آن ها در زمینه ای عمرانی و سرمایه گذاری کشور صرف گردیده و دراین راستا قسمتی ازکسری بودجه دولت در تأمین منابع مالی پرداخت یارانه های نقدی نیز جبران شود.


چرا دولت بدنبال حذف یارانه ثروتمندان است؟
همچنانکه واقعیت موجود واظهارنظرهای دولتی نیز نشان می دهد، یکی ازاهداف اولیه ای که دولت ازحذف یارانه ثروتمندان که شامل 30 درصد جمعیتی کشور که درآمد بالایی دارند می شود، دنبال می کند جبران بخشی از کسری بودجه بوجود آمده در زمینه پرداخت یارانه نقدی از طرق قطع یارانه سه دهک بالای درآمدی است می باشد که این موضوع در نخستین لایحه دولت یازدهم که به مجلس ارسال شد نیز مشاهده می شود.


نخستین لایحه دولت یازدهم که به مجلس ارسال شد، لایحه اصلاحیه قانون بودجه سال 92 کل کشور بود که این اقدام به منظور جلوگیری از کسری بودجه رخ داد و دولت در این اصلاحیه کاهش 60 هزار میلیارد تومانی سقف هزینه ای بودجه را مدنظر قرار داده بود. نمایندگان مجلس نیز پس ازارائه این لایحه کار بررسی آن را آغاز کرده وهم اکنون رسیدگی به آن در کمیسیون برنامه وبودجه به پایان رسیده و آنچنان که سخنگوی کمیسیون برنامه و بودجه گفته است به احتمال فراوان این لایحه هفته آینده به صحن علنی مجلس می رسد.


یکی از موضوعات مهمی که در جریان بررسی این اصلاحیه مطرح شد اصلاح پرداخت یارانه نقدی بود که در نهایت اعضای کمیسیون برنامه و بودجه با حذف یارانه نقدی 30 درصد از افراد پردرآمد جامعه موافقت کردند که این موضوع می تواند حدود 12 هزار و 600 میلیارد تومان از هزینه های دولت را کاهش دهد. در واقع اعضای کمیسیون برنامه بودجه در جریان بررسی این لایحه یک بند الحاقی را با عنوان حذف یارانه 3 دهک از افراد پردرآمد را هم مورد بررسی قرار دادند که در نهایت پس از بررسی های فراوانی و با برگزاری نشست های مشترک با نمایندگان اقتصادی دولت این موضوع تصویب شد. نمایندگان در این باره تأکید کرده اند که دولت حداکثر 3 ماه پس از ابلاغ قانون باید یارانه نقدی 3 دهک پردرآمد را حذف کند.


لازم به توضیح است که منابع در نظر گرفته شده برای پرداخت یارانه نقدی بر اساس قانون 28 هزارمیلیارد تومان در سال بوده است که هم اکنون میزان پرداختی 42 هزارمیلیارد تومان است. با تصویب اصلاحیه بودجه میزان پرداختی یارانه نقدی در سال به 29 هزار و 400 میلیارد تومان می رسد و باز هم دولت با کسری هزار و 400 میلیارد تومانی رو به رو است و این میزان را باید از محل بودجه سالانه کشور جبران کند.


واکنش ها به حذف یارانه سه دهک بالای درآمدی
از زمانی که بحث حذف یارانه ثرتمندان مطرح شده است، این موضوع واکنش های مختلفی را چه در بین دولت و مجلس و چه در میان افکار عمومی بدنبال داشته، کما اینکه این واکنش ها کماکان نیز ادامه دارد. چنانکه هم اکنون دیگر هرکسی برای خودش اظهار نظری دارد و درجایگاه موافق و مخالف به کالبدشکافی این موضوع می پردازد.اما تا به اکنون در خصوص اینکه مردم بیشتر موافق این امر هستند یا خیر، هنوز
هیچ آمار موثق و مستندی اعلام نشده است.


البته ناگفته نماند که گروه های مختلفی ازمردم بویژه طبقات پردرآمد که قرار است یارانه آن ها حذف شود نیز نسبت به این موضوع مخالف بوده ومعتقدند حذف یارانه افراد پردرآمد با برابری وعدالت دردین برابری ندارد. در واقع استدلال موافقان و مخالفان این طرح یعنی حذف درآمد اقشار پردرآمد درمیان افکار عمومی ودر بین مردم، از یک جنبه از نقطه نظرهای شرعی و درحقیقت بدون در نظر گرفتن «مصالح عالی اقتصادی کشور» صورت می گیرد. به عنوان مثال تعدادی ازشهروندان مخالف این طرح بر این باورند که اگر پولی که سر سفره تهیدست بیاید بدون رضایت صاحب سهم حتی اگر ثروتمند باشد، ازنظر شرعی حرام است، چرا که این گروه بر این اعتقادند که باید یارانه، بین همه یکسان تقسیم شود. و در جای دیگر نیز برخی از مخالفان مردمی این طرح نیز تأکید دارند، این پول که به صورت مساوی مال مردم است، اگر بدون اجازه و بدون رضایت عده ای به عده دیگری بدهند، این خلاف عقل است.


اما موافقان این طرح در بین افکار عمومی نیز برای موافقت خود با حذف یارانه ثروتمندان همانند مخالفان فوق الذکر به استدلال های شرعی برای تأیید این موضوع تأکید دارند. به بیان ساده تر موافقان قطع یارانه طبقات پردرآمد اعتقادشان بر این است که به عنوان مثال شخصی که خودروی 200 میلیون تومانی سوار می شود و درآمدی بالاتر از ارقام چند میلیونی دارد، اساساً به پول یارانه که شامل 45 هزار تومان می باشد نیاز ندارد و این پول را تنها صرف تفریحات جزیی وچند ساعته خود می کند. درحالی که خیلی ها با همین مبلغ چند روزی اززندگیشان را به راحتی می گذرانند. یا اینکه بازبه باوراین گروه افراد پردرآمد از همان ابتدا هم باید خودشان از دریافت یارانه انصراف می دادند چرا که یارانه باید براساس «مساوات» باشد نه «برابری و مساوات» یعنی دست نیازمند را گرفتن و به او کمک کردن.


واکنش مجلس به حذف یارانه سه دهک بالای درآمدی
حذف یارانه طبقات پردرآمد و اقشار ثروتمند در حالی مطرح شده است که این طرح نه تنها از طرف اکثر قریب به اتفاق اقتصاددانان بلکه با استقبال نمایندگان مجلس نیز مواجه شده است. دراین راستا درشرایطی که حجم نقدینگی موجود در جامعه در آستانه رسیدن به 500 هزار میلیارد تومان قرار دارد، بسیاری از نمایندگان، پرداخت یارانه نقدی به تمام افراد را آسیبی برای اقتصاد کشور مطرح می کنند.
در این باره محمدرضا باهنر، نایب رییس مجلس می گوید: ما به 73 میلیون نفر یارانه می‌دهیم، اما می‌توانیم قسم بخوریم که دو تا سه دهک اقتصادی به این یارانه‌ها نیازی ندارند. احمد توکلی، اقتصاددان وعضو کمیسیون برنامه وبودجه نیز ازدیگر نمایندگان مجلس است که با قاطعیت تأکید دارد که به دلیل کمبود منابع قابل پرداخت برای یارانه نقدی، حذف یارانه پردرآمدها ضروری است ودرحال حاضر نحوه پرداخت یارانه کاملاً ناعادلانه وغیرهدفمند است و درعین حال نباید با چاپ اسکناس، منابع یارانه نقدی تأمین شود.حمیدرضا فولادگر،رئیس کمیسیون اصل 44 و نماینده مردم اصفهان درمجلس نیز از موافقان این طرح است. اواعتقاد دارد که پرداخت نقدی یارانه ها باید اصلاح شود وبرخی از دهک ها را می توان کاهش داد. ازطرفی دولت می تواند نحوه پرداخت یارانه ها را تغییر داده و از شیوه های غیر نقدی استفاده کند به طور مثال کمک به زیرساخت های مسکن و اشتغال و بیمه را در دستور کار خود قرار دهد.


استدلال مخالفان حذف یارانه سه دهک بالای درآمدی
با وجود اینکه حذف یارانه اقشار پردرآمد فارغ از اینکه با چه هدفی صورت می گیرد با موافقت و استقبال طیف های وسیعی از مردم و مسؤلان مواجه شده است، اما این طرح واکنش های منفی ای نیز بدنبال داشته است که البته باید تأکید قریب به اتفاق این واکنش ها نیز نه با نفس عمل و اینکه این سه دهک یارانه بگیر نباید حذف شود، بلکه با مکانیسم ها اجرایی این طرح به این معنا دولت چگونه و با چه شیوه هایی اقشار پردرآمد را تشخیص داده و یارانه آن ها را حذف خواهد نمود، مبادرت به این کار خواهد کرد. در واقع تمام حرف مخالفان این است که اجرایی کردن این طرح نیازمند داشتن سامانه آماری دقیق جهت کسب اطلاعات جامع و کامل در خصوص خانوارها و میزان واقعی درآمد آن هاست. و همچنین باید مبنایی قرار داده شود که خانواده هایی با چه میزان درآمد جزو این گروه خواهند بود. این ها نکاتی هستند که از نظر مخالفان نیاز به بررسی های کلی و جامع دارد و حداقل در کوتاه مدت این امر میسرشدنی نیست و نیارمند کار و تلاش دقیق و کارشناسانه در بلندمدت است.


استدلال موافقان حذف یارانه سه دهک بالای درآمدی
موافقان حذف یارانه ثروتمندان و اقشار پردرآمد که با درآمدهای چند میلیونی و چه بسا چند ده میلیونی اساساً نیازی به یارانه دریافتی ماهانه 45 هزار تومان ندارند همچنان که احمد توکلی اقتصاددان و نماینده مجلس نیز بر آن ها تأکید داشته است بیشتر حول این محور ها می چرخد که:
نخست؛ قرار بود یارانه انرژی«هدفمند» شود. در حالی که وقتی یارانه به شکل سرانه ومساوی بین مردم تقسیم می‌شود درست «ضد هدفمندی» عمل می‌کند. شما یارانه‌ای را که به قصد «یاری» به مردم برقرار کرده‌اید، اگر بدون توجه به اینکه گیرنده نیازمند یاری هست یا خود باید یاری‌کننده باشد، آن را توزیع کنید، مرتکب بی‌عدالتی آشکار شده‌اید. وقتی قرآن درباره برخورداران از توانایی مالی می‌فرماید:«و فی اموالهم حق معلوم للسائل والمحروم؛ دردارایی آنان سهم مشخصی برای درخواست‌کنندگان و محرومان قرارداده شده است»، چرا اقشاری که موظف به پرداخت یارانه‌اند، یارانه دریافت کنند؟ ادامه روش گذشته به زیان تهیدستان و مستضعفان است.


دوم؛ قانون هدفمندسازی یارانه‌ها مصوب 1388 نیز پرداخت یارانه را مساوی نخواسته است؛ بلکه در بند الف ماده 7 چنین آورده است: دولت مجاز است حداکثر تا پنجاه درصد(50%) خالص وجوه حاصل ازاجرای این قانون را در قالب بندهای زیر هزینه نماید: الف) یارانه در قالب پرداخت نقدی و غیرنقدی با لحاظ میزان درآمد خانوار نسبت به کلیه خانوارهای کشور .. بنابراین پرداخت مساوی برخلاف قانون است. در واقع اگر مجلس پیشنهاد حذف 30 درصد خانوارهای با درآمد بالا را بپذیرد، خود به خود این ماده اصلاح می‌شود.


سوم؛ موضوع مهمتر، تأثیرمخرب پرداخت نقدی به سبک گذشته است که بازهم به زیان مستضعفان واقشارنیازمند تمام می‌شود. طبق قانون باید حداکثر 50 درصد درآمد حاصل از افزایش قیمت سوخت وآب برای جبران تورم ناشی از این افزایش، صرف خانوارها بشود؛ آن هم نه فقط به شکل نقدی. در عمل دولت وقت در حالی که در سال حدود 22 هزار میلیارد تومان از این راه دریافت می‌کرد، در حدود 42 هزار یلیارد تومان پرداخت نقدی برقرار کرد. به طوری که از ابتدای اجرای طرح (آذر 1389) تا پایان شهریور 1391 جمعاً 75 هزار و 650 میلیارد تومان پرداختی داشت که تنها توانست 45 هزار و 170 میلیارد تومان آن را از محل افزایش قیمت فروش سوخت و آب، تأمین کند. یعنی بیش از 30 هزار میلیارد تومان کسر آورد.


نکته بعدی اینکه از آغاز طرح، همچنانکه در سطور بالا اشاره شد، مرتباً این مسئله توسط مخالفان تکرارمی شود که چون اطلاعات وجود ندارد، نمی‌توانیم اقشار دارای استحقاق دریافت یارانه را از برخورداران جدا کنیم. در این باره نیز موافقان اما به دلایل مختلف و اینکه دسترسی به اطلاعات خانوارها هم کار چندان سختی نیست، این سخن مخالفان را مردود می دانند. از نظر موافقان حذف یارانه ثروتمندان، برای دسترسی به اطلاعات خانوارها و تشخیص اینکه ثروتمند کیست و کم درآمد کیست، راه های عملی و علمی متعددی وجود دارد که به عنوان نمونه به موارد زیر می توان رجوع داشت:


اول؛ بانک مرکزی گردش مالی تمامی صاحبان حساب‌های بانکی را دارد. می‌توان با حکمی قانونی بانک را مکلف نمود که اسامی تمام دارندگان چرخش مالی از حد معینی به بالا را، بدون ورود در جزئیات، در اختیار دولت بگذارد. دوم؛ سازمان مالیاتی کشور می‌تواند مؤدیانی را که از حد معینی به بالا مالیات می‌دهند، به دولت معرفی کند. سوم؛ راهنمایی و رانندگی را می‌توان ملزم نمود که اسامی دارندگان خودرو از انواع خاصی و از مدلی به بالا را معرفی کند. چهارم؛ سازمان ثبت املاک و اسناد کشورمی‌تواند اسامی مالکان خانه‌هایی از متراژمعینی به بالا را معرفی کند. پنجم؛ جهاد کشاورزی زمین‌داران ازمساحت معینی به بالا را مشخص کند. ششم؛ اتاق بازرگانی دارندگان کارت بازرگانی فعال با چرخش واردات و صادرات از حد معینی به بالا را معلوم سازد. هفتم؛ سازمان نظام پزشکی . . و مشابه آن ها.

حذف یارانه پرداختی به اقشار پردرآمد که شامل دهک های 8، 9 و 10 می شود و به تصویب کمیسیون مربوطه در مجلس نیز رسیده و قرار است درصحن علنی مجلس نیز مورد بررسی قرار گیرد، یکی از مباحثی بوده است که اخیراً به نقل محافل و مجالس خصوصی و عمومی تبدیل شده، کما اینکه طرح این مسئله از همان ابتدا با واکنش های مختلفی چه از جانب مخالفان و چه از سوی موافقان مواجه بوده است.


مخالفان اینگونه استدلال می کنند که برای اجرای این طرح باید دقت نظر ویژه ای مبذول داشت چرا که دسترسی به اطلاعات و آمارواقعی خانوارها و تعیین اینکه چه کسی مستحق دریافت یارانه هست و چه کسی مجاز به دریافت یارانه نیست، کاری است بس مشکل و طاقت فرسا که حداقل در کوتاه مدت نباید انتظار تحقق آن را داشت. در مقابل موافقان این طرح با این استدلال که پرداخت یارانه نقدی به روالی که صورت می گیرد نه تنها تورم زا و منطبق بر ناعدالتی است بلکه با هدر دادن منابعی که می توانست به تولید کمک کند، به رکود فعلی و کاهش سرمایه گذاری می‌افزاید، بنابراین در بهره گیری از مکانیسم هایی که وجود دارد، به راحتی می توان اقشار کم درآمد را از طبقات پردرآمد تفکیک نمود و یارانه را به کسانی که واقعاً مستحق دریافت آن هستند و قدرت خرید کمتری دارند پرداخت نمود.


لذا در خاتمه باید تأکید داشت، چه ازنظر موافقان و چه مخالفان فارغ از اینکه طرح مذکور با چه اهداف و مقاصدی اعم از اینکه برای جبران کسری بودجه صورت می گیرد یا مواردی از این قبیل صورت می گیرد، نفس وجودی آن چه ازنظر ماهوی و چه ازنظر اجتماعی و اقتصادی کاری منطقی و عاقلانه است که باید درراستای تقویت بیش ازپیش عدالت اجتماعی در جامعه به ناگزیر باید با استفاده ازمکانیسم های قانونی وساز و کارهای دقیق و مشخص انجام گیرد.

نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۶
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
علی
|
-
|
۱۳:۲۳ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۴
0
0
البته حذف یارانه ها از سه دهک خانوار یکطرف قضیه است و تشخیص آن هم طرف دیگر قضیه ،خدا کنه که مثل خوشه بندی خانوارها نشه
بعدشم تا جایی که من یادم میاد پرداخت یارانه ها جهت آزادسازی یارانه های حامل های انرژیی بود که دولت متحمل میشد خب حالا دیگه دولت چرا باید کمبود بودجه بیاره
مهرناز
|
-
|
۱۴:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۴
0
0
تا انجاکه یاددارم"نمایندگان مجلس برای ادامه مرحله دوم طرح در دولت قبل" اعتراض بر این داشتند که مرحله
اول"دارای دو مرحله است" مرحله اول خانوارها ومرحله
دوم یارانه بخش تولیدات بود" که به مرحله اجرا در نیامده است.حال چگونه است که دیگر صحبتی از این مرحله نمی شود " بخش تولیدات "یعنی همان سرمایه دارها
هستند" که با این مرحله هم مشکل تولید وهم مشکل
عدالت برای سه دهک بالا حل خواهد شد.
hossein
|
-
|
۰۹:۱۳ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۶
0
0
سلام چرا حذف شدن یارانه رو از کارمندان خود دولت شروع نمیکنند(سپاه.نیروی انتظامی.صداوسیما......) که درکش برا ثروتمندان راحتر باشه کارمندی که بالای 2میلیون در برج حقوق و مزایا و بیمه و بازنشسته گی دارهیارانه براش هیچه در ضمن اینکه ثرمایه دار زحمت کشیده که شده ثرمایه دار .یارانه ملیه و به نظر من که جز دهک های پایین جامعه م فقیر و ثروتمند نداره
وحید
|
-
|
۲۱:۰۸ - ۱۳۹۲/۰۸/۰۶
0
0
با اجرای یارانه ها می بایست وضع بهتر می شد و پول بیشتر در دست مردم می موند تا اینکه از دستشون خارج بشه. متاسفانه ظاهرا کسانی که ضرر کردند دارن زهر خودشون رو با ایجاد بازار سیاه و مواردی نظیر این میریزن. اول مفاسد اقتصادی باید درست بشه بعد به فکر هدفمندی یارانه باشند. تولید ملی هم تا وقتی مردم قدرت خرید نداشته باشند درست نخواهد شد که نخواهد شد حالا هر چی به تولید کننده ها کمک بشه. به نظرم مفسده اقتصادی جزایی کمتر از قاچاق مواد مخدر نداره چه بسا بسیار بیشتر متاسفانه قدرت دست این افراده و کاری صورت نمی گیره
فااب
|
-
|
۱۴:۰۴ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۱
0
0
دولت باید یک سال دیگه ادامه بده تا شرایط قدری ثبات پیدا کنه .
محمد
|
-
|
۰۵:۳۸ - ۱۳۹۲/۰۸/۱۷
0
0
بحث یارانه ها، صرفا جهت توجیه افزایش صد در صدی (در بعضی کالاها 200 درصد و در بعضی 300 درصد و الی ماشائ ا...)قیمتها است و پرداخت یارانه ها تا زمان 3000 تومان شدن قیمت بنزین و 1800 تومانی سنگک و ... ادامه پیدا میکند ! و بحث پولدار و حذف دهکهای بالای درآمدو... صرفا برای به حاشیه راندن موضوع اصلی است که توسط دولتهای دهم و یازدهم اجرا می شود! ای کاش دولت یونان، نیز از دولت ما یاد می گرفت!
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
روز
هفته
ماه
آب و هوا
۵°    ۷°