برای دفع خطر به صحنه آمده ام
تازه ترین خبرها در پیام رسان سروش irinn_channel@  با شبکه خبر به روز باشید.       
 -  شنبه 09 مرداد 1400
کد خبر : ۸۱۹۳۴۴
تاریخ انتشار : سه‌شنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۰ - ۲۰:۳۷
محسن رضایی نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری گفت: سومین باری است که نامزد می‌شوم و برای دفع خطر به صحنه آمدم.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر،
محسن رضایی در برنامه دست خط شبکه ۵ سیما افزود: زمانی که سیزدهم بهمن ۱۳۶۰ برای عملیات فتح المبین آماد می‌شدیم همان موقع به دوستان گفتم ما در جنگ پیروز می‌شویم، اما بعد گرفتار مشکلات اقتصادی و تحریم‌ها خواهیم شد.
وی در ادامه به دست خط شهید باقری و خاطره وی از اظهارات خودش پیش از عملیات فتح المبین مبنی بر پیروزی در برابر عراق و در ادامه به مشکلات اقتصادی، تحریم‌های شدید، مشکلات سیاست خارجی و اینکه در سال‌های بعد دیگر اسرائیل دشمن اعراب نخواهد بود، گفت: بیش از ۴۰ سال پیش نگران وضعیت اقتصادی بودم آیا باید اکنون دست روی دست بگذارم؟
نامزد انتخابات ریاست جمهوری اضافه کرد: بلافاصله پس از جنگ قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا را ایجاد کردم و ده‌ها پروژه از سد کرخه، بزرگراه ساوه و ... را ساختم و پس از هشت سال که از فرماندهی کناره گیری کردم وارد مجمع تشخیص مصلحت نظام شدم.

محسن رضایی گفت: در مجمع نیز همه فعالیت من در جهت تدوین سیاست‌های کلی اصل ۴۴، اقتصاد مقاومتی، چشم اندازه آینده ایران و مشاوره دادن خدمت مقام معظم رهبری بوده است.


۴۰ سال است دغدغه اقتصاد را دارم
محسن رضایی نامزد سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری با اشاره به برنامه اش در دولت اینده گفت: برنامه‌ام این است که از صفر شروع کنیم و یک اقتصاد مدرن ایرانی و اسلامی بسازیم، اختیارات رئیس جمهور فوق‌العاده زیاد است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداو سیما، محسن رضایی در برنامه دست خط شبکه ۵ سیما درباره چند قابلیت اصلی خود افزود: دوستان به من می‌گویند از صفر شروع می‌کنید و یک نهاد می‌سازید. مثلاً قبل از انقلاب در سن ۱۴ سالگی با دو تن از دوستان خود در مسجد چشمه علی مسجد سلیمان با کمک خادم آنجا انجمن دین و دانش درست کردیم. سال ۵۰ که هنرستان شرکت نفت آمدم، وارد سیاست شدم گروه منصورون را درست کردیم. انقلاب که پیروز شد وقتی ترور‌ها در ایران سال ۵۸ شروع شد، سپاه آمدم و سازمان اطلاعات سپاه را راه‌اندازی کردم. وقتی فرمانده سپاه شدم با حکم حضرت امام (ره) تیپ، لشکر و سه نیرو درست کردم.
وی گفت: بعد که وارد مجمع تشخیص شدم دبیرخانه مجمع دو اتاق بود که آقای دکتر حبیبی را خدا رحمت کند، با ۳-۲ نفر منشی بود. من دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام را در تعداد زیادی کمیته و کارشناس و ۶-۵ پژوهشکده درست کرده‌ام.


رضایی تاکید کرد: برنامه من این است که اقتصاد ایران را از صفر دوباره شروع کنیم. یک اقتصاد مدرن، ایرانی و اسلامی بوجود آوریم. خوشبختانه امکانات فراوان و زیرساخت‌های فراوانی هست که می‌توان اقتصاد ایران را سامان داد و بدلیل اینکه بیش از ۲۰ سال در مجمع تشخیص همه سیاست‌های کلی را برای مشورت خدمت مقام معظم رهبری داده‌ایم، بیش از هر کس دیگری مسلط هستم که چطور می‌توان در چارچوب این سیاست‌های کلی اقتصاد ایران را نوسازی و بازسازی کنیم.
محسن رضایی درباره اینکه اختیارات رئیس جمهور در قانون اساسی کافی است تا مشکلات مردم را بصورت جامع حل کند یا مانند برخی از آقایان که ابتدا گفتند اختیارات کافی است و بعد وسط راه گفتند اختیارات کافی نیست و رئیس جمهور تدارکات چی است، گفت: اختیارات رئیس جمهوری به نظر من فوق‌العاده زیاد است. البته با توجه به روحیاتی که در مقام معظم رهبری داریم، هیچ رئیس جمهوری بی‌اختیار در هیچ زمینه‌ای نمی‌ماند و حتی از اختیارات مطلقه، ولی فقیه هم در صورتی که رهبر انقلاب موافقت کند، می‌تواند استفاده کند؛ مثل جلسه سران سه قوه که الان درست شده است.
وی گفت: رئیس جمهوری همه مسائل را می‌تواند حل و فصل کند. در زمان امام در مسئله جنگ امام اختیاراتی که دادند نشان می‌دهد در جمهوری اسلامی هیچ رئیس جمهوری بن بست ندارد مگر خودش در بن‌بست باشد.
محسن رضایی در پاسخ به اینکه دو نظریه متفاوت برای حل مشکلات اقتصادی وجود دارد؛ یکی نگاه به درون و توانمندی‌های داخلی است و یک نگاه دیگر این است که اولویت نخست را به ارتباطات بین الملل و ارتباط با بیرون و نگاه به بیرون می‌گذارد، اظهار نظر کرد: ما این نگاه را حل کرده‌ایم. در اقتصاد مقاومتی، اقتصاد درون‌زای برون‌گرا داریم. این اقتصادی است که با توانائی‌های داخل بر بیرون اثرگذار هستید. اگر اقتصاد قوی داشتیم ما را محاصره اقتصادی می‌کردند؟ اقتصاد قوی اقتصادی است که از داخل به بیرون سرایت می‌کند و حوزه وسیعی را دربرمی گیرد و اگر بخواهند این اقتصاد را محاصره کنند، کشور‌های زیادی زیان می‌بینند. الان شما نبرد آمریکا و چین را ببینید به محض این که آمریکا می‌خواهد مسئله فولاد را به امریکا تعرفه می‌بندد، بلافاصله چین هم چند تعرفه می‌بندد و این‌ها در جنگ اقتصادی به نتیجه می‌رسند و توافق می‌کنند و سر جای خودشان برمی گردند؛ بنابراین ما مسئله را حل کردیم و دیدگاه کاملاً روشن است.

وی اضافه کرد: درون‌زایی یعنی باید دست به زانوی خود بگیریم همانطور که در مسئله دفاع این کار را کردیم و بعد نگاه به بیرون داشته باشیم، چون نمی‌خوهیم اقتصاد را معیشتی نگه داریم. اقتصاد معیشتی هیچ جایی جواب نمی‌دهد، ولی اقتصادی که از درون بجوشد و به بیرون سرایت کند. حالا وقتی می‌خواهیم به بیرون سرایت کند نیاز به دیپلماسی در کنار میدان اقتصاد داریم.
رضایی با بیان اینکه اکنون دیپلماسی قطع است، گفت: این دولت اصلاً رایزن اقتصادی ندارد. رایزن‌هایی که سفارتخانه‌های ما دارند دیپلمات‌های تشریفاتی هستند که کار‌های سیاسی و غیراقتصادی انجام می‌دهند، در حالی که دیپلماسی اقتصادی را اگر در کنار تولیدات داخلی داشته باشیم اقتصاد ایران به بیرون هم سرایت می‌کند. در عراق و سوریه و لبنان چرا تجار ما پشت سر این همه زحمتی که ما می‌کشیم نمی‌روند و باید از ترکیه و عربستان بیایند؟! پس ما هم در داخل مشکل داریم که اقتصاد ما درون زا نیست و هم در بیرون مشکل داریم که راهی برای تولیدات داخلی در خارج باز نمی‌کنیم. در دولت ما هم برنامه در داخل داریم و هم دیپلماسی اقتصادی را تقویت می‌کنیم، سیاست همسایگی را تقویت می‌کنیم، اتحادیه آسیای جنوب غربی را درست می‌کنیم و ایران به دنبال این خواهد بود که به دنبال کمک به صلح و امنیت، حتماً تجارت را راه بیندازد. حتماً شنیده اید که بیان کرده ام یک ریال در مقابل یک ریال! این هیچگاه با برادری ما منافات ندارد. ما با کشور‌های جبهه مقاومت برادر هستیم، تجارت هم می‌کنیم. به آن‌ها کالا می‌فروشیم، آن‌ها به ما کالا بفروشند؛ بنابراین مدل ما در اقتصاد کشور یک مدل کاملاً مقاومت در همه زمینه هاست؛ اقتصاد، سیاست، فرهنگ تا بتوانیم ایران را تبدیل به یک ایران قوی کنیم.
این نامزد انتخابات ریاست جمهوری درباره سهم تحریم‌ها و سوءمدیریت‌ها در مشکلات کنونی نیز گفت: کدام تحریم ها؟ تحریم‌های داخلی را اگر فرض کنیم، خب بله؛ اقتصاد گرفتار است، یا تحریم خارجی یا تحریم داخلی. تحریم‌های داخلی چندین برابر تحریم‌های خارجی است.
مشکلات فعلی نتیجه سوء مدیریت
وی مشکلات فعلی را نتیجه سوء مدیریت است و دیوان‌سالاری عجیب و غریب دانست و گفت: دیوان سالاری آلوده و پرهزینه که هم هزینه برای دولت درست می‌کند و هم برای کارآفرینان هزینه درست می‌کند. وقتی می‌خواهید مجوز بگیرید، به جای ۴۸ ساعت یک سال زمان از شما می‌گیرند کسی حاضر است سرمایه گذاری کند؟ شما یک تاجر هستید که کالا سوار کردید که صادر کنید، وسط راه می‌شنوید یک بخشنامه خلق‌الساعه از بانک مرکزی صادر شده است. نگاه می‌کنید تمام محاسبات شما اشتباه از آب درآمده است. می‌خواهید برگردید این هزینه را چه کنید؟ بخواهید جلو بروید این بخشنامه جدید که وارد شده را چه کنید؟ بنابراین مشکل ما عمدتاً تحریم‌های داخلی است، بعلاوه سومدیریت! یعنی سومدیریت روی تحریم‌های داخلی همچون مقررات، بروکراسی دست و پاگیر، ساختار اقتصادی، ساختار اداری و مدیریت اضافه می‌شود. فرض کنیم این تحریم‌ها را فردا بردارند و FATF هم تصویب شود، کسی با بانک‌های ایران کار نمی‌کند. بانک‌های ایران اصلاً استاندارد‌های بین المللی را ندارند. هیچ بانک خارجی با بانک‌های ایران حاضر نیست کار کند. اصلاً هزینه‌های بالا می‌برند و ریسک بالایی را تحمل می‌کنند. تنها یک بانک کوچک خاورمیانه داریم که خیلی هم کوچک است که استاندارد‌های بین المللی را رعایت کرده است بنابراین حل مسئله ما و مشکل اقتصادی ما باید ابتدا از داخل شروع شود.
 

وی تصریح کرد: ما برای این امر برنامه داریم. تمام آسیب‌ها را شناسایی کردیم و دولت ما برنامه جدی خواهد داشت و از تقسیم کار منطقه‌ای که می‌کند، واگذاری اختیارات مرکز به استان‌ها و من از «ایالت‌های اقتصادی» نام می‌برم که می‌گویند در قانون اساسی نیست در حالی که وجود دارد. اصل ۱۲۷ می‌گوید رئیس جمهور با تصویب هیئت وزرا می‌تواند بخشی از اختیارات خود را به نمایندگانی بسپارد. از همین استفاده می‌کنیم. این اجراییاتی که دولت مرتباً دخالت می‌کند و دست در اقتصاد می‌کند و دست در جیب مردم می‌کند کل آن‌ها را واگذار به استان‌ها می‌کنیم که سرعت کار زیادتر شود و مردم همان استان در اینجا شراکت یابند. جنابعالی اگر مطالعه کنید حدود ۵۰-۴۰ درصد سپرده‌های همه استان‌ها به تهران می‌آید. چرا باید به تهران بیاید؟ مگر آن استان نیاز به سرمایه گذاری ندارد؟ سپرده‌های مردم همان استان را می‌گیرند ۵۰ درصد را می‌گذارند و ۵۰-۴۰ درصد را به تهران می‌آورند. خیلی از کارآفرینان به من می‌گویند هزینه‌ای که مرتب می‌پردازیم سوار هواپیما می‌شویم و مشکل اداری خود را در تهران حل کنیم تا برگردیم، هزینه‌ها ما را به ورشکستگی می‌کشاند.
رضایی در پاسخ به اینکه ایا برخی سوءمدیریت‌ها به عنوان خودتحریمی عنوان می‌شود؟ قبول دارد گفت: سوءمدیریت در کنار خودتحریمی دو بحث است و متاسفانه این‌ها همدیگر را تقویت می‌کنند. سوء تحریم هم نداشته باشید، مثلاً فرض کنید برادران حزب اللهی دولت را داشته باشند، ولی نتوانند دیوان سالاری را حل کنند، نتوانند ۱۰ هزار قانون و ۴۰ هزار مقرره را حل کنند کاری نمی‌توان کرد. ما هم مدیریت را حل می‌کنیم یعنی دولت جوان انقلابی را بر سرکار می‌آوریم و هم کل این ۱۰ هزار قانون و ۴۰ هزار مقرره را از طریق تنقیح حل و فصل می‌کنیم و بعد ساختار اقتصادی را درست می‌کنیم؛ لذا تنها با مسئله مدیریت مسئله حل نمی‌شود.
وی درباره وضعیت خانواده اش گفت: هم اکنون دو دختر من بیکار هستند ضمن این که من در نوجوانی و جوانی بیکاری و سختی را با تمام وجودم حس کردم. من تابستان‌ها کار می‌کردم. یعنی تعطیلات دبستان، مدرسه و دبیرستان را کار می‌کردم و بعد به تهران آمدم و انشجوی دانشکده علم و صنعت که الان دانشگاه شده، رشته مهندسی مکانیک شدم در کارخانه ارج در بزرگراه کرج کار می‌کردم. نقشه فنی کار می‌کردم. کارگری بوده است. من خاطره‌ای هم بیان کنم که تنوعی در جلسه باشد. من ۵ سالگی با پدر برای کار چوپانی می‌رفتم. یک روز گوسفندان را به صحرا بردیم، آن جا رودخانه‌ای (جویی) بود که اطراف آن درخت و علفزار بوده است. پدر کاری داشتند و تا خانه رفتند و برگردند، به من گفتند حواس شما به گوسفند‌ها باشد. من وقتی آنجا بودم صدای بلبل‌ها در درخت‌ها می‌آید سنگ برمی داشتم و دنبال بلبل‌ها می‌رفتم. یکباره دیدم صدای وحشتناکی بلند شد و بلند شدم و دیدم گوسفند‌ها در مزرعه رفتند و صاحب مزرعه به سرعت می‌آمد که این‌ها را بیرون کند. این بنده خدا فریاد می‌زد چه کسی این گوسفند‌ها را آورده است، تا من را دید. به من رسید و یک سیلی محکمی به من زد که یک دور دور خودم چرخیدم و شروع به گریه کردم و سمت خانه رفتم. من با سختی زندگی کردم و امروز وقتی می‌شنوم نان قرضی را و زباله گردی را می‌شنوم و کوله بری را می‌شنوم، با همه وجود احساس می‌کنم خودم هستم.

وی درباره برنامه اش برای اشتغال جوانان نیز گفت: اولاً باید یک کار فوری فوری را انجام داد. چون جامعه ما در اوج نارضایتی است. این کار همان یارانه ۴۵۰ هزار تومانی است که بیان کردم که اگر فرصت شود توضیح خواهم داد. نمی‌شود به مردم قول دهیم که نقدینگی را می‌آوریم سرمایه گذاری می‌کنیم، برخی کار‌ها سال دوم و سوم جواب می‌دهد. ما برای همین ۶ ماه اول دولتی که به دست می‌آوریم داریم در ۶ ماه اول باید کار‌هایی بکنیم، اما مسئله اصلی اشتغال است. حتی ۴۵۰ هزار تومانی که می‌دهیم فرمول دارد. یک بخشی را مردم صرف کالا‌های مصرفی می‌کنند و یک بخش را صرف قسط مسکن می‌کنند که برای آن‌ها خانه می‌سازیم تا در کنار آن بتوانیم تولید را نیز انجام دهیم. یکی از مهم‌ترین کار‌هایی که به صورت جدی دنبال آن هستیم، این است که نهضت ساخت مسکن ایرانیان را راه می‌اندازیم. این نهضت مسکن دو کار انجام می‌دهد. از یک سو تولید و اشتغال را افزایش می‌دهد، از سوی دیگر رفاه و آسایش را بالا می‌برد. چرا مسکن تولید و اشتغال را بالا می‌برد؟ چون مسکن وقتی راه می‌افتد ۳۰۰ صنعت بدنبال آن راه می‌افتد یعنی مسکن مثل لوکوموتیوی می‌مامند که ۳۰۰ واگن پشت آن راه می‌افتد مثلاً خانه می‌سازید در و پنجره سازی فعال می‌شود، سیمان فعال می‌شود، رنگ فعال می‌شود، کاشی فعال می‌شود و غیره. هر یک از این‌ها نیز ده‌ها صنعت هستند. وقتی حجم مسکن بالا می‌رود تمام این صنایع و اشتغال بوجود می‌آید. شغل زیاد می‌شود. مسکن ساخته می‌شود وقتی به دست مردم داده می‌شود نسل جوان شغل و درآمد دارد و مسکن هم دارد و ازدواج می‌کند. چرا ۱۱-۱۰ میلیون جوان ما در آستانه ازدواج هستند، ولی ازدواج نمی‌کنند؟
وی ادامه داد: وقتی مسکن چنین کاری را انجام می‌دهد، همه می‌گویند ما پول نداریم. این را حل کردیم. چه طور؟ تولیدکنندگان مسکن در بازار سرمایه می‌روند، ولی خریداران مسکن را به بانک‌ها وصل می‌کنیم. پس دو پشتوانه برای بازار مسکن می‌آوریم و بازار سرمایه که پیمانکاران و بنگاه‌های بزرگ را حمایت می‌کنند و بانک‌ها که خانوار‌ها را حمایت می‌کنند. چطور این‌ها وام می‌دهند؟ به این صورت که وام می‌دهیم که امکان ندارد کسی صاحب خانه شود. ما می‌گوییم هر کسی ده درصد بیاورد. اگر خانه‌ای ۵۰۰ میلیون است کسی ۵۰ میلیون تومان بیاورد، کاملاً خیالش راحت باشد و ۴۵۰ میلیون تومان دیگر را وادار می‌کنیم بانک‌ها وام بدهند. وثیقه چیست؟ همان خانه‌ای را که ساخته می‌شود در وثیقه بانک می‌گذاریم. نه این که زوج جوانی که می‌خواهند زندگی تشکیل دهند باید وثیقه و یا دارایی هم بیاورند. همان دارایی می‌شود. سود بانکی را باید چه کرد؟ این سود بانکی را یارانه می‌دهیم؛ بنابراین مردم ما با ده درصد آورده و ۹۰ درصد که بانک‌ها می‌دهند و سود پولی که دولت بعنوان یارانه می‌پردازد یک نهضت عظیم خانه سازی شکل می‌گیرد، قیمت خانه‌ها تثبیت می‌شود، چون وقتی عرضه زیاد شود این طور نیست هر سال وضعیت نابه سامانی داشته باشیم و مردم هم صاحب خانه می‌شوند. کسانی که ادعای غرب می‌کنند، این‌ها جزو تجارب غرب است. ما تعجب می‌کنیم این‌ها فرهنگ غربی را می‌آورند، اما دستاورد‌های خوب بشری را که در غرب است را نمی‌آورند. در تمام اروپا و در تمام امریکا از این سیستم استفاده می‌کنند. خانه‌های رهنی یک تجربه جدی در غرب و امریکاست. هر کسی ده درصد بیاورد صاحب خانه می‌شود.
وی درباره ازدواج جوانان گفت: واقعاً الان برای مردم امر ازدواج خیلی سخت و عجیب است البته چشم و همچشمی در کشور راه افتاده و انتظارات خیلی بالا رفته است، ولی الان با دوستانی که خیریه داریم و کمک می‌کنیم، یعنی جهیزیه تهیه می‌کنیم با شرکت‌ها و صنایع صحبت می‌کنیم. یک ستاد جهاد توانمندسازی درست کردم که ۸-۷ سال است و حدود ۱۱۰ خیریه عضو این هستند. در سراسر کشور کمک می‌کنند. در روز نیست که مراجعات عجیبی نباشد. در روستا و شهر والدینی هستند که گریه می‌کنند و می‌گویند داماد و عروسی پیدا کردیم و می‌ترسیم این دختر یا این پسر را از دست بدهیم، چون ۲۰-۱۰ نفر صحبت کردیم و به یک جایی رسیدیم و الان خجالت می‌کشیم که چطور جهیزیه تهیه کنیم. آبرو و حیثیت مردم است. خودکشی در سال گذشته در منطقه زاگرس یعنی کرمانشاه، ایلام، لرستان، چهارمحال بختیاری، کهکیلویه و بریر احمد و بخش‌هایی از خوزستان دو برابر شده است. همگی جوان هستند.
وی درباره وضعیت فضای مجازی و دغدغه هایش گفت: واقعاً دغدغه دارم ولیکن فضای مجازی امکان فوق العاده‌ای است. باید از این امکان استفاده کنیم. چطور باید استفاده کرد؟ مشکل ما در ایران همیشه این است ابتکاری که می‌آید آن را رها می‌کنیم. مثل رمزارز‌ها که الان آمده و قبل از آن اینترنت که آمده بود و بعد اپلیکیشن‌ها اعم از اینستاگرام، تلگرام، توئیتر و ... آمدند، همیشه دولت‌های ما در کشور، غافلگیر پدیده‌های نوظهور می‌شوند. یک فرصت زیادی را از دست می‌دهند و بعد که تبدیل به بحران شد می‌خواهند با این بحران مقابله کنند. اگر این پدیده را نفی کنند یک امکان عظیمی از دست می‌رود و اگر همچنان رها کنند تا ادامه یابد این خسارات را به همراه دارد. غالب پدیده‌های نوظهور ابتدا رها شده و تبدیل به بحران شده و بعد با یک هزینه‌های سنگین این را کنترل کرده اند. برای چه این تاخیر صورت بگیرد؟ من معتقد هستم باید از فضای مجازی حداکثر استفاده را کنیم و اقتصاد دیجیتالی، رمزارزها، اما آن‌ها را باید مدیریت کرد.

وی افزود: ترکیه، هند کار خوبی کرده است. ترکیه توئیتر را بست مگر این که دفتری در آنکارا درست کنید که در مقابل مسائل خلاف امنیت ملی ترکیه پاسخگو باشد. الان دفتر درست کردند. در هند هم همینطور است. هند هم بعد از این که دیدند مشکلاتی برای اقتصاد ملی هند از طریق اینستاگرام و توئیتر ایجاد کرده است، آن‌ها را وادار کردندکه بیایند اینجا. بحثی هست که می‌گویند ما ایران نمی‌توانیم چرا؟ چون آنجا بازار بزرگی هستند و آن‌ها تابع هستند. چرا ما هم می‌توانیم. ما می‌توانیم با عراق، سوریه، لبنان اتحادیه‌هایی درست کنیم و با هم این فضا‌ها را مدیریت کنیم، چون همه ما مسلمان هستیم و با هم هستیم و سیاست خارجی ما بهم گره خورده است. هم ما وزن خوبی در سطح بین الملل داریم و هم با کشور‌های دیگر می‌توان اتحادیه‌ها و کمیسیون‌هایی درست کرد و در رابطه با توئیتر و اینستاگرام برخورد منسجم انجام دهیم؛ لذا فیلتر کردن را اقدام نهایی نمی‌دانم. ما با مدیریت کردن براحتی می‌توان این فضا‌ها را مدیریت کرد. مسئله دیگر مسئله محتواست. چقدر محتوا تولید می‌کنیم که این فضا را به سمت خود بیاوریم؟ این فضای خوبی است. با این فضا می‌توان جبهه مقاومت را ازنظر ارسال پیام و متن، فجایعی که در کشور‌های اسلامی صورت می‌گیرد را می‌توان به افکار عمومی اروپا، چین ... همین فشار‌هایی که غرب علیه کشور ما ایجاد می‌کند از طریق فضای مجازی و ابزار‌ها و اپلیکیشن‌ها می‌توان استفاده کرد مشروط به این که محتوا تولید کنیم، خبر تولید کنیم.
وی با ذکر خاطره‌ای از اوایل ازدواجش گفت: خاطره‌ای از خانمم بیان کنم. خیلی چیز عجیبی است. وقتی با ایشان عقد کردیم به من گفت باید یک شرط با من کنید. گفتم چه شرطی است؟ گفت اگر حکومت اسلامی درست شد هر سفر خارجی رفتید باید ما را با خود ببرید. من گفتم چه زمانی حکومت اسلامی درست می‌شود که بخواهیم سفر خارجی برویم. این برای سال ۵۵ بود. دو سال تا انقلاب مانده بود. وقتی انقلاب شد من فرمانده سپاه شدم سخت بود که ایشان را سفر خارجی ببریم و کم توفیق پیدا کردم این کار را انجام دهم، ۵-۴ سفر ایشان را بردیم.
وی گفت: من دانشگاه علم و صنعت که می‌رفتم شب‌ها مسجد احمدیه نارمک می‌رفتم و نماز می‌خواندم. با آقای جلالی خمینی. در ذهنم می‌آمد که با ایشان صحبت کنم. من بچه خوزستان و در تهران دانشجو بودم. چند بار با خود می‌گفتم دل و جرأت به خودم می‌دادم که با ایشان صحبت کنم که یک دختر خانمی را خود ایشان یا خانم ایشان می‌شناسند به من معرفی کنند. بالاخره یک شب دل به دریا زدیم و نماز که تمام شد، آقایان اطراف حاج آقا خلوت شد گفتم من بچه شهرستان هستم و نمی‌خواهم آلوده و دچار گناه شوم. می‌خواهم ازدواج کنم و شما کمک کنید. ایشان به خانم خود که اهل قرآن و اهل هیئت بود سپرده بود و خانم ایشان معلم قرآن بود. تعدادی از دخترخانم‌ها نزد ایشان می‌آمدند و خانم ایشان خانواده خانم من را معرفی کردند و ما از این طریق آشنا شدیم و ازدواج کردیم.
برچسب ها: محسن رضایی ، دستخط ، شبکه 5
پربازدید ها
روز
هفته
ماه
آب و هوا
°    °